Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Η τεχνολογία στην υπηρεσία της Δ.Ε.Υ.Α.Χ.

Σύγχρονες τεχνολογίες έχουν τεθεί στην υπηρεσία εντοπισμού βλαβών στο δίκτυο της Δημοτικής Επιχείρησης Υδρευσης Αποχέτευσης Χανίων (Δ.Ε.Υ.Α.Χ.). Φορτηγό εξοπλισμένο με ενσύρματη τηλεκάμερα και κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης κάνει ελέγχους και ανιχνεύει προβλήματα σε αγωγούς και αποχετεύσεις, αλλά ακόμα και παράνομες συνδέσεις σε δίκτυα ομβρίων και ακαθάρτων!
Πρόσφατα και με τη βοήθεια αυτού του εξοπλισμού κατέστη δυνατή η διαπίστωση της σοβαρής βλάβης που υπήρχε στο δίκτυο αποχέτευσης ακαθάρτων τόσο της Εκκλησίας όσο και του Ιδρύματος του Αγίου Νεκταρίου στην περιοχή Παχιανών της Δημοτικής Ενότητας Χανίων. Μετά από την άμεση επέμβαση του συνεργείου και των μηχανημάτων της Δ.Ε.Υ.Α.Χ. η βλάβη επιδιορθώθηκε και αποκαταστάθηκε η εύρυθμη λειτουργία του δικτύου αποχέτευσης ακαθάρτων.
Οπως σημειώνει ο βιολόγος, υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων της Δ.Ε.Υ.Α.Χ., Μιχάλης Ζουμαδάκης, η Επιχείρηση διαθέτει, εδώ και περίπου δέκα χρόνια, «υπερσύγχρονο εξοπλισμό ενσύρματης τηλεκάμερας και τηλεόρασης κλειστού κυκλώματος τοποθετημένου σε φορτηγό αυτοκίνητο, με τη χρήση του οποίου μπορεί και πραγματοποιεί: α) τον έλεγχο του εσωτερικού των αγωγών αποχέτευσης ακαθάρτων και ομβρίων υδάτων, διαμέτρου πάνω από 160mm, σε νεο-κατασκευασμένα δίκτυα, β) τον έλεγχο δικτύων σε λειτουργία και γ) να ανακαλυφθούν τυχόν παράνομες συνδέσεις αποχέτευσης σε δίκτυα ομβρίων και ακαθάρτων».
Παράλληλα, η Δ.Ε.Υ.Α.Χ. ανακοίνωσε μεταξύ άλλων ότι:
ΔΙΚΤΥΟ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ
Για την εξυπηρέτηση των αναγκών υδροδότησης του νέου Καταστήματος Κράτησης Χανίων στην περιοχή της Αγιάς της Δημοτικής Ενότητας Θερίσου, η Δ.Ε.Υ.Α.Χ. δια της αντιπροέδρου του Δ.Σ., κα Νίκης Αποστολάκη, προχώρησε στην υπογραφή σύμβασης με τον διευθυντή του Καταστήματος, κ. Ιωάννη Κλαπάκη, με σκοπό την κατασκευή δικτύου ύδρευσης Φ90 συνολικού μήκους περίπου 900 μέτρων.
Αμέσως μετά την υπογραφή της σύμβασης, η Δ.Ε.Υ.Α.Χ. ξεκίνησε την υλοποίηση του έργου με αυτεπιστασία, δηλαδή με τη συνδρομή εργατοτεχνικού προσωπικού και μηχανημάτων της. Ηδη έχουν ολοκληρωθεί οι σχετικές εργασίες εκσκαφών και τοποθέτησης των σωληνώσεων και απομένουν μόνο η πραγματοποίηση των αντίστοιχων συνδέσεων και της αποκατάστασης του ασφαλτοτάπητα του οδοστρώματος.
ΔΙΚΤΥΟ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΚΥΔΩΝΙΑ
Ολοκληρώθηκαν οι επιμέρους εργασίες επέκτασης του δικτύου αποχέτευσης ακαθάρτων σε περιοχές της Δημοτικής Ενότητας Νέας Κυδωνίας. Πιο συγκεκριμένα, κατόπιν αιτήματος των κατοίκων της περιοχής, τα συνεργεία αποχέτευσης της Δ.Ε.Υ.Α.Χ. κατασκεύασαν με ίδια μέσα και κάτω από δύσκολες συνθήκες, δίκτυο αποχέτευσης Φ200 στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου μήκους 30 μ. καθώς και στην οδό Ιφιγένειας μήκους 150 μ.
ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΣΧΑΡΩΝ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ
Εν όψει της ερχόμενης φθινοπωρινής περιόδου και αφενός προς αποφυγή τυχόν πλημμυρικών φαινομένων, αλλά και αφετέρου προς αποφυγή της δημιουργίας εστιών ρύπανσης και μόλυνσης, η Δ.Ε.Υ.Α.Χ. έχει ξεκινήσει από νωρίς φέτος, τόσο τις εργασίες του καθιερωμένου καθαρισμού των σχαρών αποχέτευσης όμβριων υδάτων, τα οποία βρίσκονται σε αρκετά σημεία του Δήμου μας, όσο και της επισκευής παλαιοτέρων και κατασκευής και τοποθέτησης νέων σχαρών σε όποια σημεία του δικτύου κρίνεται αυτό απαραίτητο. Μάλιστα, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, «στα πλαίσια αυτά, συνεργείο του τμήματος αποχέτευσης της Δ.Ε.Υ.Α.Χ. ολοκλήρωσε τις εργασίες καθαρισμού τέτοιων σχαρών σε διάφορα σημεία του Δαράτσου της Δημοτικής Ενότητας Νέας Κυδωνίας και της επισκευής - αντικατάστασης αρκετών σχαρών σε διάφορα σημεία της Παλαιάς εθνικής οδού Χανίων - Κολυμπαρίου».
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 30/6/2012)

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

"Ορνιθες" του Αριστοφάνη από το ΔΗΠΕΘΕΚ

Μια από τις ωραιότερες κωμωδίες του Αριστοφάνη τους "Ορνιθες" θα παρουσιάσει φέτος το καλοκαίρι το ΔΗΠΕΘΕ ΚΡΗΤΗΣ σε σκηνοθεσία - απόδοση κειμένου Γιάννη Κακλέα, μουσική Μάνου Χατζιδάκι, σκηνικά Μανόλη Παντελιδάκη, κοστούμια Βάλιας Μαργαρίτη - Μανόλη Παντελιδάκη, χορογραφίες Κυριάκου Κοσμίδη, φωτισμούς Γιώργου Τέλλου, μουσική επιμέλεια / διδασκαλία Αλέξιου Πρίφτη.
Παίζουν οι ηθοποιοί: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Κώστας Μπερικόπουλος, Γιώργος Χρυσοστόμου, Βαγγέλης Χατζηνικολάου, Σωκράτης Πατσίκας, Αγορίτσα Οικονόμου, Σταύρος Σιόλας, Μάρα Βλαχάκη, Προκόπης Αγαθοκλέους.
Χορεύουν: Ivan Svitailo, Σοφία Μιχαήλ, Alain Rivero. Συμμετέχει ο τραγουδιστής Σταύρος Σιόλας.
Η πρεμιέρα του έργου θα δοθεί στα Χανιά στις 2 Ιουλίου στο Θέατρο της Ανατολικής Τάφρου, ώρα 9.30 μ.μ., ενώ στον ίδιο χώρο θα δοθούν ακόμα τρεις παραστάσεις στις 3, 4, 5 Ιουλίου, στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων του Δήμου Χανίων «Πολιτιστικό καλοκαίρι - Χανιά 2012».
•Τιμή εισητηρίου: 20 ευρώ (κανονικό), 17 (προπώληση), 15 (μαθητικό - φοιτητικό, τρίτεκνοι, πολύτεκνοι, κάρτα πολιτισμού), 12 (άνεργοι με την προσκόμιση κάρτας ανεργίας και ταυτότητας).
•Προπώληση: Γραφεία Θεάτρου (Νικ. Φωκά 5 - Χανιά) (εργάσιμες ημέρες και ώρες) (τηλ. 2821044256), κατάστημα KOSTA BODA (Κυδωνίας 17 - Χανιά, τηλ. 2821075957).
•Ηλεκτρονική προπώληση: Viva.gr

Ιστορική νίκη

Το βράδυ της Τετάρτης, που η ομάδα του Πλατανιά νίκησε την Καλλονή, με αποτέλεσμα να ανεβαίνει στην Α’ εθνική κατηγορία, θα το γράψει η Ιστορία. Οπως και τα χαμόγελα. Που τα έβλεπες παντού. Ακόμη και σε ανθρώπους που ουδέποτε ασχολήθηκαν με τα αθλητικά γεγονότα. Γιατί η νίκη του Πλατανιά δεν είναι ένα απλό γεγονός. Είναι ένα ιστορικό γεγονός που ανοίγει νέες προοπτικές για τα Χανιά. Είναι μια επιτυχία που κάνει περήφανους όλους τους Χανιώτες. Και η ομάδα του Πλατανιά πρέπει να έχει στο πλάι της όλη την κοινωνία τώρα που θα μπει στην Α’ εθνική. Για ακόμα περισσότερες επιτυχίες.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 29/6/2012)

Με τζαζ πανδαισία άνοιξε τις πύλες του το φρούριο Φιρκά

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Με τον καλύτερο τρόπο άνοιξε τις πύλες του το φρούριο στο παλιό λιμάνι των Χανίων, που επί πολλά χρονιά παρέμενε κλειστό για συναυλίες.
Με το τζαζ φεστιβάλ, το οποίο ξεκίνησε την περασμένη Τρίτη 26 Ιουνίου και ολοκληρώνεται απόψε.
Το γεγονός αυτό έχει διπλή σημασία καθώς:
1. Είναι η πρώτη φορά που οργανώνεται σε δημόσιο χώρο στην πόλη μια τόσο σημαντική μουσική εκδήλωση. Ενα τετραήμερο γεμάτο τζαζ μουσικές και όχι μόνο που, μάλιστα, έτυχε αναφοράς και από ΜΜΕ εθνικής εμβέλειας δεδομένου ότι δεν έχει προηγούμενο σε μικρή πόλη τέτοια διοργάνωση.
2. Το φρούριο Φιρκά αναδεικνύεται ως σημαντικός χώρος τέτοιου είδους εκδηλώσεων.
Το "Sampajana Jazz Festival Χανίων" ξεκίνησε την Τρίτη στον Φιρκά, όπου στη σκηνή ανέβηκαν οι: Εύα Γιαννοπούλου trio, Γιώργος Λιμάκης, Ζ. Πινακουλάκης trio, Χάρης Λαμπράκης quartet Human Touch. Προχθές Τετάρτη ήταν η  funkystatic βραδιά με: Amores Perros & special guest, Γιώργο Κρομμύδα organ trio, Silent comedy performer Alex de Paris & acrobat Fred Normal, Crazy People Music, Γιώργο Κοντραφούρη & Baby Trio κ.ά.
Χθες το βράδυ το πρόγραμμα είχε έθνικ χαρακτήρα και αναμενόταν να συμμετάσχουν οι: Νεκτάριος Μιτριτσάκης, EleKtroBalkana Mode Plagal + guest «Χαΐνης» Δημήτρης Αποστολάκης, Haig Yazdjian, Γιώτης Κιουρτσόγλου, Βαγγέλης Καρίπης, Αντώνης Ξυλούρης (Ψαραντώνης).
Σήμερα Παρασκευή το φεστιβάλ περιλαμβάνει:
Diminuita, The Stephane Grappelli project, Λευτέρη Ανδριώτη & Αντώνη Πρίφτη, Γιάννη Λουκάτο, Swing Shoes & Sugahspank.
Πέραν, όμως, από τις συναυλίες, στο χώρο του φρουρίου Φιρκά πραγματοποιείται σειρά παράλληλων εκδηλώσεων, όπως ομιλίες, παράσταση κουκλοθεάτρου κ.ά.
Να σημειώσουμε, μάλιστα, ότι το σύνολο των εσόδων θα διατεθεί για το Κοινωνικό Παντοπωλείο και τους Γιατρούς του Κόσμου.
Το φεστιβάλ παρακολούθησαν και θα έχουν και σήμερα, για τελευταία ημέρα, την ευκαιρία να απολαύσουν μικροί και μεγάλοι. Ο χώρος αυτές τις νύχτες πλημμύρισε με ωραίες μουσικές και με το κοινό να παρακολουθεί με ενδιαφέρον τα συγκροτήματα και τους μουσικούς. Θα είναι σημαντικό το τετραήμερο αυτό φεστιβάλ να επαναληφθεί και την επόμενη χρονιά και να γίνει θεσμός για τα Χανιά. Η ευχή αυτή εκφράστηκε όχι μόνον από κόσμο αλλά και από μουσικούς που ανέβηκαν στη σκηνή και διαπίστωσαν πως στα Χανιά μπορούμε να μιλάμε για κοινό στον χώρο της τζαζ μουσικής.
(Χανιώτικα νέα - 29/6/2012)

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Χώρα... ανέργων

Δεν έχει τέλος το πρόβλημα της ανεργίας, η οποία, όπως έγινε γνωστό χθες, αυξήθηκε κατά 8,7% στην Ελλάδα το πρώτο τρίμηνο του 2012 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2011, σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κοινωνική κατάσταση στην Ε.Ε. Σύμφωνα με την έκθεση, τo 64% των Ελλήνων ηλικίας 15 - 35 ετών δηλώνουν έτοιμοι να εγκατασταθούν σε άλλη χώρα για να εργαστούν, ενώ με τα πιο μελανά χρώματα περιγράφει η Επιτροπή την κατάσταση των αστέγων που ανέρχονται πλέον σε 20.000.
Επομένως, επείγει η λήψη μέτρων για τον περιορισμό του προβλήματος. Οι αρμόδιοι υπουργοί οφείλουν να θέσουν σε προτεραιότητα το ζήτημα αυτό. Γιατί, δυστυχώς, η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα ανέργων...
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 28/6/2012)

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

Δικαίωση δανειοληπτών

Ο ένας μετά τον άλλον οι δανειολήπτες της Κρήτης δικαιώνονται από τα Δικαστήρια στα οποία προσφεύγουν για τη ρύθμιση και το "κούρεμα" υπέρογκων οφειλών σε τράπεζες. Μέσα σε ένα διήμερο έγιναν γνωστές δύο εξαιρετικά σημαντικές αποφάσεις του Ειρηνοδικείου Χανίων. Η μία αφορά "κούρεμα" 78% σε χρέος δανειολήπτριας και η άλλη, η οποία δημοσιοποιήθηκε χθες, μείωση 75% σε χρέος δανειολήπτη. Η Δικαιοσύνη στέκεται κοντά στους πολίτες που υποφέρουν εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 27/6/2012)

Καλό, αλλά λίγο...

Στην εποχή της... ύφεσης και της ανεργίας, τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας μέσα από τα οποία προβλέπεται πεντάμηνη απασχόληση 755 ανέργων στον Νομό Χανίων είναι σε μια θετική κατεύθυνση. Η υποβολή αιτήσεων αρχίζει σήμερα και θα διαρκέσει εώς τις 6 Ιουλίου. Στη συνέχεια, 755 πολίτες των Χανίων θα μπορέσουν να εργαστούν για το διάστημα των πέντε μηνών που διαρκούν τα προγράμματα αυτά. Μακάρι, βέβαια, τα προγράμματα να είχαν μεγαλύτερη διάρκεια. Και όχι μόνον πέντε μήνες. Καλό, αλλά λίγο...
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 27/6/2012)

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

Μία προφητική συνέντευξη

«Η κρίση που περνάει ο τόπος είναι αισθητή και στον πιο απλό πολίτη, ο οποίος και τη νιώθει πιο έντονα στο οικονομικό επίπεδο».
Η  δήλωση αυτή δεν είναι σημερινή. Εγινε πριν από 21 χρόνια. Τον Ιούνιο του 1991. Από το τότε μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ και της "Δημοκρατικής Συμπαράταξης", Μάριο Νικολινάκο. Και έγινε στα Χανιά. Στο "Ράδιο Παρατηρητής". Και την επομένη, είχε δημοσιευτεί στην πρώτη σελίδα των "Χανιώτικων νέων" του Σαββάτου 1 Ιουνίου 1991.
Ο τίτλος του δημοσιεύματος ήταν:
«Επικίνδυνα εκφυλιστικά φαινόμενα στην ελληνική κοινωνία».
Οι ρήσεις του κ. Νικολινάκου στην ίδια συνέντευξη μοιάζουν -σήμερα- προφητικές.
Είχε επισημάνει ανάμεσα σε άλλα, σύμφωνα με το δημοσίευμα:
- Φοβάμαι ότι η κρίση αυτή, δεν είναι μια συνηθισμένη κρίση. Θα έθετα το ερώτημα, κατά πόσο βρισκόμαστε σε μια περίοδο που εμφανίζει εκφυλιστικά φαινόμενα ακόμη και της ίδιας της εθνικής μας υπόστασης, της ίδιας της φυλής μας.
- Η κρίση αυτή δεν έχει σχέση μόνο με τις αιτίες του κάθε χώρου. Είναι μια κρίση γενικότερη και κατά τη γνώμη μου πολιτική. Πάσχει το πολιτικό μας σύστημα και γι’ αυτό πάσχουν όλα τ’ άλλα.
- Η Ε.Ο.Κ. (σ.σ.: ακόμα δεν είχε μεταλλαχθεί σε Ε.Ε.) ανησυχεί αν εμείς μπορούμε να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις, γιατί είναι γεγονός ότι έχομε μείνει πίσω.
- Υπάρχει αποπροσανατολισμός του κόσμου. Προσπαθούν να τον κάνουν να ασχοληθεί με θέματα δευτερεύοντα.
- Βρισκόμαστε στο τέλος μιας πολιτικής εποχής, κάποιων πολιτικών σχημάτων.
- Το καινούργιο που θα υπάρξει μετά το τέλος αυτής της εποχής, σημαίνει ότι τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα δεν αντέχουν να αντιμετωπίσουν τη νέα κατάσταση που θα διαμορφωθεί.
Εχουν περάσει 21 χρόνια, τα πράγματα είναι σαφώς χειρότερα αλλά ο κώδωνας του κινδύνου είχε χτυπήσει από πολύ νωρίς μέσα από τη ματιά ανθρώπων που έβλεπαν στο μέλλον. Η τωρινή πραγματικότητα δικαιώνει απόλυτα τις απόψεις του Μάριου Νικολινάκου και το σχετικό δημοσίευμα των "Χανιώτικων νέων".
Παράλληλα, αναδεικνύει τις ευθύνες των πολιτικών ταγών της χώρας, αλλά και των κυβερνήσεων για τη σημερινή κατάσταση.
Ας ελπίσουμε στο τούνελ να υπάρχει φως…
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 26/6/2012)

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

Κρητικά ρομπότ παίζουν μπάλα στο Μεξικό

Ρομπότ από την Κρήτη παίζουν μπάλα στο Μεξικό!
Πρόκειται για τη ρομποτική ομάδα "Κουρήτες" του Πολυτεχνείου Κρήτης η οποία αυτή την εβδομάδα δίνει τη δική της μάχη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ρομποτικού ποδοσφαίρου RoboCup 2012 που διεξάγεται στο Μεξικό. Για άλλη μια χρονιά είναι η μοναδική Ελληνική συμμετοχή στα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου.
Οπως αναφέρεται σε σχετικό δελτίο Τύπου της ομάδας, «οι Κουρήτες διαγωνίζονται στο πρωτάθλημα Standard Platform League (SPL) όπου έχουν προκριθεί 25 ομάδες απ' όλο τον κόσμο και διεξάγεται με ανθρωποειδή ρομπότ Aldebaran Nao. Οι αγώνες ξεκινούν σήμερα με τους Κουρήτες να έχουν κληρωθεί στον ίδιο όμιλο με τους σαρωτικούς πρωταθλητές των τελευταίων ετών, την ομάδα B-Human από τη Γερμανία. Στον ίδιο όμιλο, εκτός από τους Γερμανούς και τους Έλληνες βρίσκονται κι οι Πορτογάλοι!
Οι εξελίξεις αναμένονται δραματικές ... Θα καταφέρει άραγε η ομάδα να προκριθεί στον επόμενο γύρο;
Ένα είναι σίγουρο: οι προπτυχιακοί φοιτητές του Τμήματος Ηλεκτρονικών Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ) που απαρτίζουν την ομάδα τα δίνουν όλα ... τα laptops, τα πληκτρολόγια και τα ρομπότ έχουν πάρει φωτιά!».
Η ίδια ομάδα, συμμετέχει στο διαγωνισμό SPL Open Challenge και παρουσιάζει ερευνητική εργασία της στο RoboCup Symposium 2012.
Με την ανακοίνωσή της η ομάδα θέλει να απευθύνει Θερμές ευχαριστίες σε όσους στήριξαν και στηρίζουν αυτή την προσπάθεια όπως το Πολυτεχνείο Κρήτης και το Ινστιτούτο Τηλεπικοινωνιακών Συστημάτων. Τα μέλη της αποστολής στο Μεξικό είναι οι: Αγγελική Τοπαλίδου-Κυνιαζοπούλου, Αστέρω-Δήμητρα Τζανετάτου, Μαρία Καραμήτρου, Νικόλαος Κοφινάς, Νικόλαος Παυλάκης, Δρ. Νικόλαος Ι. Σπανουδάκης.
Σημειώνεται ότι το RoboCup (www.robocup.org) είναι ο μεγαλύτερος ρομποτικός διαγωνισμός παγκοσμίως με συμμετοχή τουλάχιστον 3000 ερευνητών από 40 και πλέον χώρες και διοργανώνεται ετησίως από το 1997. Στόχος του είναι να προάγει την έρευνα σε βασικά προβλήματα ρομποτικής μέσα από διαγωνισμούς με αυστηρές προδιαγραφές σε πολυ-ρομποτικά περιβάλλοντα, όπως το ρομποτικό ποδόσφαιρο, αλλά και αποστολές διάσωσης, ακόμη και οικιακές εργασίες. Η αρχική ιδέα του Ιάπωνα Hiroaki Kitano οδήγησε τελικά στη συγκρότηση της Ομοσπονδίας Ρομποτικού Ποδοσφαίρου (RoboCup Federation) με έναν πολύ φιλόδοξο στόχο: "Μέχρι το έτος 2050 να έχει αναπτυχθεί μια ρομποτική ποδοσφαιρική ομάδα πλήρων αυτόνομων παικτών που θα μπορεί να νικήσει την (ανθρώπινη) πρωταθλήτρια κόσμου σε έναν κανονικό αγώνα ποδοσφαίρου"!
Το ρομποτικό ποδόσφαιρο, φυσικά, δεν είναι αυτοσκοπός. Αυτονομία, αντίληψη, κινητικές δεξιότητες, λήψη αποφάσεων, και συντονισμός ομάδας είναι τα 5 βασικά ερευνητικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει η κάθε ρομποτική ομάδα ποδοσφαίρου και μάλιστα σε συνθήκες πραγματικού χρόνου. Αποτελεσματικές λύσεις σ' αυτά τα προβλήματα βρίσκουν άμεσα εφαρμογή σε οποιαδήποτε αποστολή ρομποτικών ομάδων τώρα ή στο μέλλον (διάσωση, εξερεύνηση, πυρόσβεση, και γενικά επικίνδυνες αποστολές).
Η ομάδα «Κουρήτες» (www.kouretes.gr) είναι η ερευνητική ομάδα ρομποτικού ποδοσφαίρου του Πολυτεχνείου Κρήτης. Η ομάδα συμμετέχει στον ετήσιο διεθνή διαγωνισμό RoboCup ανελλιπώς από το 2006.  Οι Κουρήτες ήταν η πρώτη Ελληνική συμμετοχή και παραμένει μέχρι σήμερα η μοναδική στα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου στη 15χρονη ιστορία του θεσμού. Η ομάδα συμμετείχε αρχικά με τα ρομποτικά τετράποδα Sony Aibo και από το 2008 με τα ανθρωποειδή ρομπότ Aldebaran Nao στο πρωτάθλημα προκαθορισμένης πλατφόρμας (Standard Platform League - SPL), όπου οι διαγωνιζόμενες ομάδες προγραμματίζουν την ίδια ρομποτική πλατφόρμα (hardware) με εξειδικευμένους αλγορίθμους και λογισμικό (software) για να δημιουργήσουν αυτόνομες ομάδες που παίζουν ποδόσφαιρο χωρίς καμία τηλεκατεύθυνση ή καθοδήγηση.
Τα μέλη της ομάδας είναι καθηγητές και κυρίως τελειόφοιτοι προπτυχιακοί φοιτητές του Τμήματος Ηλεκτρονικών Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ) του Πολυτεχνείου Κρήτης οι οποίοι εκπονούν τη διπλωματική τους εργασία σε κατάλληλα ερευνητικά θέματα ρομποτικής στα πλαίσια της συμμετοχής τους. Από το 2006 μέχρι σήμερα έχουν ολοκληρωθεί 15 διπλωματικές εργασίες από μέλη της ομάδας και έχουν δημοσιευθεί 8 εργασίες σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια. Ο επιστημονικός υπεύθυνος της ομάδας είναι o επίκουρος καθηγητής του Τμήματος ΗΜΜΥ Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης.
Οι Κουρήτες διακρίθηκαν στο RoboCup 2007 (Ατλάντα, ΗΠΑ), όπου κατέλαβαν τη 2η θέση παγκοσμίως στο Microsoft Simulation Challenge, στο RoboCup 2008 (Suzhou, Κίνα), όπου κατέλαβαν την 1η θέση παγκοσμίως στην κατηγορία SPL Microsoft Simulation και την 3η θέση παγκοσμίως στην κατηγορία SPL Nao robots, στο RomeCup 2009, όπου κατέλαβαν την 1η θέση στις ρομποτικές επιδείξεις, καθώς και στο πρόσφατο RoboCup 2011 (Κωνσταντινούπολη), όπου κατέλαβαν την 2η θέση παγκοσμίως στο SPL Open Challenge. Η δραστηριότητα των Κουρητών έχει παρουσιαστεί σε διάφορες τεχνολογικές εκθέσεις (Athens Digital Week, Festival della Creativita, Hi-Tech Innovators Partenariat, SchoolFest, Mikropolis) και σε τοπικό επίπεδο διοργανώνονται συχνά επισκέψεις σχολείων στην Πολυτεχνειούπολη για παρουσίαση της ομάδας και ζωντανές επιδείξεις σε μαθητές των Χανίων, αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση.
ΠΩΣ ΠΑΙΖΟΥΝ
ΤΑ ΡΟΜΠΟΤ
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ;
Το κάθε ένα από αυτά τα ανθρωποειδή ρομπότ έχει πάνω του έναν πλήρη υπολογιστή, πολλούς αισθητήρες (κάμερες, υπέρηχους, κωδικοποιητές, επιταχυνσιόμετρα, γυροσκόπια, αισθητήρες πίεσης) και πολλούς κινητήρες και αρθρώσεις. Προκειμένου να επιτύχουμε τα ρομπότ να παίζουν ποδόσφαιρο πρέπει να αναπτυχθεί κατάλληλο λογισμικό το οποίο σε πραγματικό χρόνο θα επιτελεί αυτόνομα (χωρίς τηλεχειρισμό ή ανθρώπινη παρέμβαση ή εξωτερική καθοδήγηση) τα παρακάτω:
- να ερμηνεύει την εικόνα της κάμερας (π.χ. τι είναι αυτό που βλέπω, που είναι η μπάλλα, οι γραμμές, τα τέρματα, οι αντίπαλοι, οι συμπαίκτες;). Με άλλα λόγια το πρόβλημα της μηχανικής όρασης και αντίληψης.
- να παρακολουθεί τη θέση του ρομπότ μέσα στο γήπεδο ανά πάσα στιγμή (π.χ. που βρίσκομαι αυτή τη στιγμή, είμαι στη δική μου περιοχή ή στην αντίπαλη, μήπως μετακινήθηκα από κάποιον διαιτητή, μήπως με έσπρωξε κάποιος αντίπαλος, μήπως έπεσα;). Αυτό είναι το πρόβλημα του εντοπισμού θέσης.
- να ελέγχει τις 21 αρθρώσεις του ρομπότ κατάλληλα για να πετύχει τις επιθυμητές κινήσεις (π.χ. περπάτημα προς κάποια κατεύθυνση χωρίς πτώση, περιστροφή, σήκωμα μετά από πτώση, έλεγχος της μπάλλας, κλωτσιά, απόκρουση). Δηλαδή το πρόβλημα της ρομποτικής κίνησης.
- να αποφασίζει τι ρόλο έχει και τι πρέπει να κάνει το κάθε ρομπότ-παίκτης ανά πάσα στιγμή (να σουτάρει, να δώσει πάσα, να ανοιχθεί, να κόψει την πάσα, να γυρίσει στην άμυνα, να ανοιχθεί στην επίθεση, κοκ). Με άλλα λόγια, το πρόβλημα της στρατηγικής και του συντονισμού.
Όλα αυτά βέβαια που εμείς οι άνθρωποι τα κάνουμε πολύ φυσικά, είναι ακόμη σε εμβρυακό στάδιο στα ρομπότ. Ο στόχος του RoboCup είναι ιδιαίτερα φιλόδοξος και πιθανόν ποτέ να μην επιτευχθεί. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να τον βλέπουμε στενά, στα όρια του ποδοσφαίρου. Ο πραγματικός στόχος είναι να βρεθούν λύσεις σε βασικά προβλήματα μηχανικής όρασης, μηχανικής μάθησης, και τεχνητής νοημοσύνης που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε άλλους τομείς και εφαρμογές της ρομποτικής.
LINK
Μπορεί κανείς να παρακολουθήσει την πορεία της ομάδας στο RoboCup 2012 μέσα από τους παρακάτω συνδέσμους:
•RoboCup 2012:  www.robocup2012.org
•Πρωτάθλημα SPL: www.tzi.de/spl
•Ομάδες SPL:  www.tzi.de/spl/bin/view/Website/Teams2012
•Πρόγραμμα και αποτελέσματα αγώνων: www.tzi.de/spl/bin/view/Website/Timetable2012
•Διαγωνισμός SPL Open Challenge 2012:  http://www.tzi.de/spl/bin/view/Website/Challenges2012
•Πρόγραμμα RoboCup Symposium 2012:  http://www.robocup2012.org/symposium_program.php 
•Κουρήτες στο Πολυτεχνείο Κρήτης:  www.kouretes.gr
•Κουρήτες στο Facebook: www.facebook.com/kouretes  (περιέχει και φωτογραφίες)
•Κουρήτες στο YouTube:  www.youtube.com/user/TeamKouretes (περιέχει και βίντεο από τους αγώνες)
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 22/6/2012)

Ελληνες μετανάστες!

Ο ένας μετά τον άλλον, νέοι άνθρωποι, απόφοιτοι Α.Ε.Ι., εγκαταλείπουν την Ελλάδα, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Οχι λίγοι, έχουν βρει δουλειά στο αντικείμενό τους με καλό μισθό. Και, πλέον, από μακριά, παρακολουθούν με απογοήτευση τα τεκταινόμενα στη χώρα μας. Πράγματι, δημιουργείται μια νέα γενιά Ελλήνων μεταναστών στο εξωτερικό. Επιστημόνων που εδώ δεν έχουν μέλλον. Επομένως, ένα από τα "στοιχήματα" του πολιτικού κόσμου της χώρας, είναι η σταδιακή απαγκίστρωση από το μνημόνιο με λήψη μέτρων που θα επιτρέψουν στους νέους ανθρώπους να παραμείνουν στη χώρα σε συνθήκες αξιοπρεπούς διαβίωσης μέσα από δυνατότητες επαγγελματικής αναγνώρισης και αποκατάστασης. Και ταυτόχρονα να διατηρήσουν την κοινωνική συνοχή. Φαίνεται ουτοπικό; Ισως. Αλλά χρειάζονται γενναία βήματα που όσοι ενδιαφέρονται γι’ αυτόν τον τόπο και την Ελλάδα που "πληγώνει τα παιδιά της" πρέπει να τα τολμήσουν.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 22/6/2012)

Επιλογές με ενδιαφέρον

Δύο επιλογές με ενδιαφέρον στο νέο κυβερνητικό σχήμα, είναι του διαπρεπή Ελληνα καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου κ. Αντώνη Μανιτάκη στη θέση του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και του νομικού και πρώην προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων κ. Αντώνη Ρουπακιώτη στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Και οι δύο έχουν με πάθος και ευαισθησία υπερασπιστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα, το Σύνταγμα και τη Δημοκρατία. Η επιλογή να αναλάβουν τα συγκεκριμένα Υπουργεία έγινε μετά από πρόταση της ΔΗΜ.ΑΡ. και σίγουρα είναι προς μια θετική κατεύθυνση.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 22/6/2012)

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Από το 1994... "μέτρα" για το Ελαφονήσι

Διαχρονικό πρόβλημα στην Ελλάδα η έλλειψη πολιτικής βούλησης για την επίλυση προβλημάτων και την υλοποίηση αποφάσεων. Δεκαετίες τώρα γίνεται λόγος για την προστασία του Ελαφονησίου. Και όλα μένουν στη θεωρία. Επεσε στα χέρια μου, χθες, το υπ’ αριθμ. 8.052 φύλλο των "Χανιώτικων νέων" με ημερομηνία 29 Ιουλίου 1994. Και στην πρώτη σελίδα διαβάζω: «Η Νομαρχιακή Επιτροπή Τουρισμού αποφάσισε μέτρα για την προστασία του Λαφονησιού».
Σήμερα, εν έτει 2012, ακόμα συζητάμε τον χωροταξικό σχεδιασμό και την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη. Και, μάλλον, έχουμε δρόμο ακόμη…
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 21/6/2012)

Αυθαίρετο... Ψυχιατρείο

Απίστευτο κι όμως… ελληνικό. Τα κτήρια του Θεραπευτηρίου Ψυχικών Παθήσεων Χανίων (Θ.Ψ.Π.Χ.) στη Σούδα είναι αυθαίρετα! Γι’ αυτό και δεν μπορεί άμεσα να γίνει καμία διαδικασία παραχώρησης ή αξιοποίησής τους. Αυτά έγιναν γνωστά σε χθεσινή σύσκεψη στο Δημαρχείο Χανίων. Δηλαδή, τόσα χρόνια το Ψυχιατρείο ήταν ένα τεράστιο… αυθαίρετο και με τη βούλα του κράτους! Δεν λέμε. Το κράτος πάντα δίνει το παράδειγμα...
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 21/6/2012)

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Ολονυχτία με τους 10.012 στίχους του Ερωτόκριτου στον Βάμο

ΝΕΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:
Ολονυχτία με τους 10.012 στίχους του Ερωτόκριτου επρόκειτο να γίνει στον Βάμο Αποκορώνου Χανίων το Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2012. Ομως, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βάμου “ο Πρίνος” ανακοίνωσε την Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012 τη μετάθεση της ολονυχτίας προσέγγισης του Ερωτόκριτου για το Σάββατο 31 Αυγούστου 2013.
Στην ανακοίνωσή του το Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Βάμου: "Ο Πρίνος" εξηγεί:

"Η συμμετοχή υπήρξε πρωτοφανής και αγκάλιασε ανθρώπους και ομάδες και εκτός Κρήτης (ακόμη και από την Κύπρο!), αποδεικνύοντας την ακατάλυτη επιρροή που εξακολουθεί να ασκεί το συγκλονιστικό αυτό έπος του Βιτσέντζου Κορνάρου. Πολύ πρόσφατα, μια καινούργια παράμετρος ήλθε να προστεθεί στο κάδρο. Η Ομογένεια, η οποία με ζεστό τρόπο αγκάλιασε το εγχείρημα και θέλει να συμμετέχει ζητώντας μας χρόνο για να προετοιμαστεί.
Όλα αυτά δημιούργησαν απολύτως νέες συνθήκες και προκλήσεις. Σκεφτήκαμε πολύ και εντατικά και σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη μας Λευτέρη Χαρωνίτη καταλήξαμε πως αφ'ενός είναι καλύτερο να μην εργαστούμε κάτω από ασφυκτικές χρονικές συνθήκες, αφ' ετέρου δε να δώσουμε την ευκαιρία συμμετοχής, σε όλους εκείνους τους πάρα πολλούς ανθρώπους και ομάδες που επιθυμούν να αποτελέσουν μέρος αυτής της μοναδικής εμπειρίας.
Βαδίζουμε πολύ πιο στέρεα πλέον, με αποκρυσταλλωμένη άποψη για το εγχείρημα και εκείνη την άνεση χρόνου που θα μας επιτρέψει να πραγματοποιήσουμε το μεγάλο μας όνειρο χωρίς την παραμικρή έκπτωση στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.
Φυσικά η λίστα συμμετοχών δεν έχει κλείσει. Όποιος επιθυμεί, μπορεί να δηλώσει τη συμμετοχή του με e-mail στο syllogosprinos@gmail.com ή τηλεφωνικά στο 6939983958.
Ήκουσες Αρετούσα μου; Ο Έρωτας σταμάτησε στο Βάμο!
Το Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Βάμου “ο Πρίνος”".

Το ακόλουθο ρεπορτάζ, δημοσιεύτηκε στα "Χανιώτικα νέα" στις 6 Ιουνίου 2012. Επαναλαμβάνουμε ότι η ημερομηνία της συγκεκριμένης εκδήλωσης θα είναι τελικώς το Σάββατο 31 Αυγούστου 2013.

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΡΙΔΑΚΗ
Μια ολονύκτια καλλιτεχνική πανδαισία όπου θα ακουστούν και οι 10.012 στίχοι του Ερωτόκριτου του Βιτσέντζου Κορνάρου πρόκειται να ζήσουν όσοι βρεθούν το Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου, στον Βάμο Αποκορώνου. Για  πρώτη φορά μετά από τη συγγραφή του εμβληματικού αυτού έργου της ελληνικής λογοτεχνίας το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει ολόκληρο το έργο μέσα από συνεχή αφηγηματική ροή, διάρκειας περίπου 12 ωρών, στην οποία θα συμμετέχουν περισσότεροι από 150 καλλιτέχνες αλλά και απλοί πολίτες, υπό τη σκηνοθετική επιμέλεια του Λευτέρη Χαρωνίτη. Οι προετοιμασίες για τη μοναδική αυτή βραδιά, που αποτελεί πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Συλλόγου Βάμου "Ο Πρίνος" και στηρίζεται από την Περιφέρεια Κρήτης και τον Δήμο Αποκορώνου, βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη και αναμένεται να κορυφωθούν μέσα στους επόμενους μήνες. 
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ
Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν χθες οι διοργανωτές, ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Γιώργος Χατζηδάκης, ο σκηνοθέτης Λευτέρης Χαρωνίτης και το μέλος του Συλλόγου Στέλιος Μουντάκης, έδωσαν μια πρώτη γεύση από τη μαραθώνια καλλιτεχνική ολονυχτία που θα έχει ως πρωταγωνιστή τον ποιητικό λόγο του Κορνάρου. Οπως εξήγησαν, η παρουσίαση θα έχει τη μορφή ενός καλλιτεχνικού πολυθεάματος διάρκειας δώδεκα ωρών περίπου, που οι θεατές θα μπορούν να παρακολουθήσουν καθήμενοι ή κινούμενοι, όπως σε ένα λαϊκό πανηγύρι, σε δέκα περίπου σκηνές, οθόνες, πατάρια, κι εξώστες. Η θεατρική αναπαράσταση, η λαϊκή έντεχνη και κλασσική μουσική σύνθεση, το τραγούδι, οι κινηματογραφικές προβολές, το θέατρο σκιών, η αφήγηση και η απαγγελία, οι ζωγραφικές και γλυπτικές αναπαραστάσεις σε μια αρμονική σύζευξη και καλά μελετημένη διαδοχή θα ξεδιπλώνουν μπροστά στους θεατές ολόκληρο το ποιητικό έργο με μοναδικό νήμα - οδηγό τον ποιητικό λόγο του Βιτσέντζου Κορνάρου.
Στην βραδιά πρόκειται να συμμετέχουν ηθοποιοί, αφηγητές, οργανοπαίχτες, τραγουδιστές, ζωγράφοι, γλύπτες, καραγκιοζοπαίχτες, κινηματογραφιστές, επιστήμονες, ποιητές και λαϊκοί άνθρωποι που θα ξεδιπλώσουν με τα μέσα της Τέχνης τους, το ταλέντο, την ευαισθησία και την αγάπη τους για το έργο, όλη τη δράση της υπόθεσης του Ερωτόκριτου.
ΕΝΑ ΦΙΛΟΔΟΞΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ
Οι διοργανωτές επεσήμαναν ότι το συγκεκριμένο εγχείρημα είναι φιλόδοξο, πρωτότυπο και μοναδικό. «Αυτή η μοναδικότητα, η σύμπραξη τόσων Τεχνών, οι ιδέες, το ταλέντο και η εφευρετικότητα τόσων συντελεστών, δυναμώνουν την πεποίθηση μας ότι, το τολμηρό αυτό εγχείρημα θα προκαλέσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο κοινό που θα παρακολουθεί αυτή την μαραθώνια ολονύχτια αναμέτρηση», σημείωσαν και πρόσθεσαν ότι σημαντικό ρόλο σ’ αυτή την επιδίωξη θα έχει ο φωτισμός με την αξιοποίηση όλων των εκφραστικών δυνατοτήτων που έχει.
«Ο θεατής, με οδηγό τις φωτιστικές μετατοπίσεις θα μεταφέρει την προσοχή και το ενδιαφέρον του από μια σκηνή όπου παρακολουθούσε έναν αφηγητή, σ’ ένα εικαστικό πατάρι όπου ένας ζωγράφος αναπαριστά την συνέχεια της δράσης μ’ ένα ζωγραφικό έργο για παράδειγμα», τόνισαν και συμπλήρωσαν ότι μια πλούσια σκηνογραφία σε καμβάδες με αναπαραστάσεις των διαφόρων χώρων της δράσης του έργου θα περιβάλει τον χώρο της παρουσίασης, θα τον οριοθετεί κατά κάποιον τρόπο ενώ ταυτόχρονα, μαζί με τους φωτισμούς θα υποβάλουν την αναγκαία ατμόσφαιρα της εποχής και θα δημιουργεί το ανάλογο κλίμα της θεατρικής σύμβασης.
«Κύρια στόχευση αυτού του μοναδικού εγχειρήματος, είναι να επικοινωνήσει ξανά ο λαός με τις ακατάλυτες αξίες του έρωτα και της φιλίας, της παλληκαριάς, και της φρόνησης, της ελευθερίας και της υπέρβασης των κοινωνικών τάξεων, που αναδεικνύει το μεγαλύτερο ποιητικό έργο του σύγχρονου ελληνισμού. Η πρόκληση είναι μεγάλη, το κάλεσμα πανελλήνιο. Φιλοδοξία όλων των συντελεστών, αυτής της μοναδικής ολονύχτιας παρουσίασης του Ερωτόκριτου, είναι η νύχτα της 1ης προς την 2η Σεπτεμβρίου 2012, στο Βάμο να μείνει στην μνήμη των θεατών σαν μια μοναδική, μαγική νύχτα», υπογράμμισαν οι διοργανωτές.
Τέλος, να αναφέρουμε ότι οι διοργανωτές έκαναν ξεχωριστή αναφορά στον ζωγράφο Κώστα Ζαζά ο οποίος φιλοτέχνησε ειδικά για την περίσταση το λογότυπο της πολιτιστικής αυτής πρωτοβουλίας.

Λίγα λόγια για το έργο


Ο  Ερωτόκριτος γράφτηκε στη Σητεία της Κρήτης μεταξύ του 1600-1612 από τον ποιητή Βιτσέντζο Κορνάρο έναν από τους επιφανέστερους δημιουργούς της Κρητικής Αναγέννησης.
Το έργο αποτελείται από 10.012 δεκαπεντασύλλαβους στίχους γραμμένους στο Κρητικό γλωσσικό ιδίωμα της εποχής, που δεν έχει πολλές διαφορές από τη γλώσσα που μιλιέται και σήμερα στην Κρήτη.
Θέμα του έργου είναι, οι αιώνιες αξίες της αγάπης και της φιλίας και της παλληκαριάς, «του έρωτα η μπόρεση και της φίλιας η χάρη» και «των αρμάτων οι ταραχές» όπως δηλώνει στο προοίμιο του έργου, ο ποιητής του. Το έργο του Βιτσέντζου Κορνάρου τοποθετείται ως το πλέον κλασικό και εμβληματικό έργο της λογοτεχνίας της ελληνικής Αναγέννησης, η οποία διαμορφώθηκε στις περιοχές που υπήρχε ακόμη η δυτική κυριαρχία, (Κυκλάδες, Κρήτη, Δωδεκάνησα, Κύπρος κ.α..).
Το ποίημα κυκλοφόρησε τυπωμένο για πρώτη φορά, το 1713 στη Βενετία και άρχισε σιγά-σιγά να έχει πρωτοφανή διάδοση μέσα στον υπόδουλο ελληνισμό. Αξίζει να αναφερθεί πως πριν τυπωθεί ο Ερωτόκριτος, κυκλοφορούσε σε χειρόγραφη μορφή και αποτελούσε δημοφιλές ανάγνωσμα όλων των πληθυσμών της Τουρκοκρατούμενης Βαλκανικής. Ο Ερωτόκριτος και η Αρετούσα έγιναν σιγά-σιγά ήρωες της λαϊκής μυθολογίας και έπαιρναν θέση στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.
Οι βοσκοί της Κρήτης κουβαλούσαν μέσα στην βούργια τους κι έναν Ερωτόκριτο που τους συντρόφευε στα βουνά.
Πολλοί από αυτούς, αλλά και αρκετές γυναίκες που γνώριζαν κομμάτια ή και ολόκληρο το έργο απ’ έξω, απαντούσαν στους καθημερινούς διάλογους τους, πάνω σε διάφορα θέματα, με στίχους από τον Ερωτόκριτο, ταιριαστούς ανάλογα με την περίπτωση.
Από τις αρχές του 20ου αιώνα, το μεγάλο δραματικό ενδιαφέρον του έργου, προκάλεσε πολλές διασκευές και θεατρικές παραστάσεις, που συνεχίζονται και παραμένουν πάντα δημοφιλείς. Ο Ερωτόκριτος, όμως, αποτέλεσε και αποτελεί σταθερή πηγή έμπνευσης για ποιητές και ζωγράφους, λαϊκούς και έντεχνους μουσικούς και τραγουδιστές, καλλιτέχνες του θεάτρου σκιών, ενώ για πολλούς μελετητές, θεωρείται πηγή και αφετηρία της κρητικής μαντινάδας.

Συμμετοχές και επικοινωνία

Να σημειώσουμε ότι ήδη έχουν ξεκινήσει οι δηλώσεις συμμετοχής για τη βραδιά Ερωτόκριτου στον Βάμο. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν τηλεφωνικά στο 6939983958 (Γιώργος Χατζηδάκης) ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο syllogosprinos@gmail.com. Επίσης, πληροφορίες υπάρχουν στη σελίδα του facebook «Ηκουσες Αρετούσα μου».

(Αναδημοσίευση από τα Χανιώτικα νέα - 6/6/12)

Διάσχιση ευρωπαϊκού μονοπατιού για ανάδειξη της κρητικής φύσης

Με σκοπό την ανάδειξη της κρητικής φύσης αλλά και τη στήριξη του "Χαμόγελου του Παιδιού", δύο αθλητές - δρομείς του Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών, αποφάσισαν να διασχίσουν, από τις 21 έως τις 29 Ιουνίου, το κρητικό τμήμα του ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4.
Οπως ανακοίνωσε ο Πεζοπορικός Σύλλογος Ηρακλείου, «το Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4 με αφετηρία το Γιβραλτάρ, διασχίζει την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ελβετία, τη Γερμανία, την Αυστρία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και καταλήγει στο νοτιοανατολικό άκρο της Μεσογείου, την Ελλάδα, τερματίζοντας το ταξίδι του στο νησί της Αφροδίτης, την Κύπρο. Στη νοτιότερη διαδρομή του στον ελληνικό χώρο το Μονοπάτι Ε4 διασχίζει την Κρήτη, ξεκινώντας από το Ελαφονήσι στη δυτικότερη ακτή της και καταλήγοντας στην Κάτω Ζάκρο στην ανατολικότερη. Στη διαδρομή του αυτή, πολύ συχνά διακλαδίζεται, ώστε ο πεζοπόρος να έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε διαδρομές διαφορετικής φυσικής και πολιτισμικής ομορφιάς».
Στη συνέχεια της ανακοίνωσης αναφέρεται ότι «αυτήν την ορεινή διαδρομή επέλεξαν να διασχίσουν οι δύο αθλητές - δρομείς του Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών, ο υπερμαραθωνοδρόμος και υπερημεροδρόμος Νίκος Θάνος, καθηγητής Σωματικής Αγωγής και ο υπερμαραθωνοδρόμος και σπαρταθλητής Στέργιος Αράπογλου, γενικός χειρουργός, επιμελητής του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, από 21 έως 29 Ιουνίου 2012. Σκοπός του αγώνα είναι η ανάδειξη της πανέμορφης κρητικής φύσης με την πλούσια χλωρίδα και πανίδα της, των ιστορικών και φυσικών μνημείων της και την προβολή των απομακρυσμένων και ξεχασμένων χωριών της».
Ακόμα ο Πεζοπορικός Σύλλογος Ηρακλείου σημειώνει ότι, η προσπάθεια αυτή εκτός του αγωνιστικού, έχει και ανθρωπιστικό ενδιαφέρον «με τη κατάθεση χρηματικών προσφορών σε λογαριασμό του εθελοντικού οργανισμού 'Χαμόγελο του παιδιού'. Καλούνται οι φίλαθλοι, οι ορειβάτες. οι πεζοπόροι, οι φυσιολάτρες και γενικά όλοι αυτοί που νοιάζονται τόσο για το φυσικό περιβάλλον όσο και για τον συνάνθρωπό μας, να καταθέσουν τον οβολό τους για να ξανανθίσει το χαμόγελο στα χείλη των παιδιών».
Ο αγώνας υποστηρίζεται από τον ΕΟΣ Αχαρνών και τον Πεζοπορικό Ομιλο Ηρακλείου. Την πιστότητα τέλεσης του αγώνα  εγγυώνται ο Μάκης Τζωρτζίδης έφορος Δημοσίων Σχέσεων και Χιονοδρομίας του Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών και ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος, πρόεδρος του   Πεζοπορικού Ομίλου Ηρακλείου, ο οποίος έχει αναλάβει και τις βιντεοσκοπήσεις του αγώνα.
Πληροφορίες για τα σχετικά με το "Χαμόγελο του παιδιού" στο τηλέφωνο 2103306140 ή με fax στο 2103843038 ή με αποστολή info@hamogelo.gr?Subject=Stirikste mas.
(Χανιώτικα νέα - 20/6/2012)

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Ανασφάλεια και προκατάληψη "γεννούν" ακροδεξιά

Της ΜΑΡΙΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ

«Ο συλλογικός φόβος ερεθίζει το αγελαίο ένστικτο και τείνει να προκαλεί το μένος εναντίον αυτών που δεν θεωρούνται μέρος της αγέλης.» Bertrand Russell, Βρετανός φιλόσοφος (1872-1970)

 Στη Γαλλία είναι η Μαρί Λεπέν με το Εθνικό μετωπο, στην Ιταλία η Λέγκα του Βορρά, στην Αυστρία οι «Ελεύθεροι» και η  «Συμμαχία για το Μέλλον της Αυστρίας» , στην Ολλανδία ο Χερτ Βίλντερς με το «Κόμμα της Ελευθερίας», στο Βέλγιο το Φλαμανδικό Μπλοκ, στην Ελβετία το Λαϊκό Κόμμα, Στην Φιλανδία οι Γνήσιοι Φινλανδοι, Στην Δανία το Λαικό Κομμα, στην Γερμανία οι Εθνικοδημοκράτες, η Ενωση του Γερμανικού λαού, στην Ουγγαρία το Κινημα για μια καλύτερη Ουγγαρία, στην Πολωνία η Δεξιά της Δημοκρατίας και η Αυτοάμυνα, στην Σλοβακία το Εθνικό Κόμμα, στην Βουλγαρία η Επίθεση, στην Σλοβενία το Δημοκρατικό κομμα, στην Ρουμανία το Κόμμα της μεγαλύτερης Ρουμανίας. Και υπάρχουν και άλλα μικροτερα κομματα, στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Κοινή συνισταμένη: είναι όλα κόμματα της ακροδεξιάς, κόμματα που τα τελευταία χρόνια βλέπουν τεράστια αυξηση των ποσοστών τους στις εθνικές εκλογές.
 Η οικονομική κρίση και η ανέχεια, η ανεργία και η ανασφάλεια τρέφουν όσο τίποτα την ακροδεξιά που θεριεύει σε μια Ευρώπη που μοιάζει να έχει χάσει τον δημοκρατικό προσανατολισμό της. Με τα εισοδήματα της πλειονότητας των εργαζομένων να συρρικνώνονται,  τις κοινωνικές δομές να κλυδωνίζονται επικίνδυνα, το σενάριο για πιθανή διάσπαση της Ε.Ε και της ευρωζώνης και όλα όσα αυτό συνεπάγεται, την ανεργία να καλπάζει, τα κόμματα της ακροδεξιάς πετυχαίνουν να κερδίσουν την συμπάθεια αρκετων «ανθρωπων της διπλανής πόρτας» και θρονιάζονται στα έδρανα των Κοινοβουλίων της Ευρώπης.
Και αν την τελευταία δεκαετία η ακροδεξιά κατάφερνε να κερδίσει μόνο ελάχιστα μονοψήφια ποσοστά, τα τελευταία χρόνια απολαμβάνει άνετα τον υπερδιπλασιασμό τους. Και τούτο γιατί τώρα είναι πολύ πιο εύκολο να απευθυνθεί σε μια κοινωνία που υποφέρει και ταλανίζεται. Μια κοινωνία που φοβάται τους πάντες και τα πάντα. Μια κοινωνία που δαιμονοποιεί ευκολότερα μετανάστες, Ρομά, ομοφυλόφιλους, αλλόθρησκους και οτιδήποτε «διαφέρει».
 Ετσι η ακροδεξιά  κερδίζει έδαφος ανάμεσα σε ανθρώπους που εξ ορισμού δεν μπορεί να χαρακτηριστούν «ακραίοι». Ανθρώπους όλων των ηλικιών, των επαγγελμάτων, και των κοινωνικών διαστρωματώσεων. Ανθρωπων που έχουν χάσει την ελπίδα τους, πιθανώς την δουλειά τους, που θέλουν να σταθούν με κάποιον τρόπο και πάλι στα πόδια τους και που δεν εμπιστευονται προηγούμενες κυβερνήσεις, δεν εμπιστεύονται τον διπλανό τους, δεν εμπιστεύονται καν τις δυνάμεις τους .  Ανθρώπους θυμωμένους, που δεν καταλαβαίνουν τί ακριβώς φταίει και βρίσκονται σε δυσμενή κατάσταση, αλλά έτοιμους να στρέψουν τον θυμό τους σε όποιον τους υποδειχθεί. Αρκεί η υπόδειξη να έχει κάποιο «λογικοφανες» επιχειρήμα: «οι μετανάστες φταίνε γιατί μας κλέβουν τις δουλειές».
Και όλα αυτά σε χώρες της Ευρώπης –ακόμα πιο έντονα είναι τα παραδείγματα της Γερμανίας και της Αυστρίας - που θα έπρεπε να έχουν διδαχτεί για τα καλά από την σύγχρονη ιστορία τους ποιά κατάληξη έχει η ενδυνάμωση της άκρας δεξιάς.   Σε όλα τα σχολεία της Ευρώπης τα παιδιά μαθαίνουν  πως ο ίδιος ο Χίτλερ είχε καταφέρει να εκλεγεί πανηγυρικά στην εξουσία και πως με την προπαγάνδα «έπαιζε στα δάχτυλά του» ένα ολόκληρο έθνος, όμως αρκετοί είναι εκείνοι που μεγαλώνοντας βολικά το ξεχνούν. Αλλιώς δεν μπορούν να δικαιολογηθούν τα ποσοστά των κομμάτων της ακροδεξιάς σε πανευρωπαικό επίπεδο.
Οι κινέζοι έχουν μια παράξενη δοξασία:  εύχονται, όταν ένα μωρό γεννιέται, να μην ζήσει σε «ενδιαφέροντες» καιρούς. Και με τον όρο «ενδιαφέροντες» εννοούν καιρούς αλλαγών, καιρούς ταραγμένους, καιρούς ανακατατάξεων. Φαίνεται πως για όλους μας, η τύχη ήθελε να βιώσουμε εποχές παραπάνω από «ενδιαφέρουσες». Αυτό που έχει ίσως σημασία είναι να μπορέσουμε να μάθουμε από αυτές, να ζήσουμε χωρίς να χάσουμε την ανθρωπιά μας για όσο διαρκέσουν, να τις ξεπεράσουμε όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα και να μπουμε κάποια στιγμή σε περίοδο γαλήνης και ηρεμίας. Οχι απλά να επιβιώσουμε όσο διαρκεί η καταιγίδα...
Για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε (ενδεικτικά) και τα:
Αν πάλι είστε σινεφίλ μην παραλείψετε να δείτε:
•Λευκή κορδέλα Das weiße Band (2009)
•Το κύμα (Die Welle) (2008)
•Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας (American History X) (1998)
•Romper Stomper (1992)
Ρήσεις

"Είναι ενδιαφέρον ότι οι πιο ανασφαλείς άνθρωποι έχουν συνήθως τις πιο ισχυρές προκαταλήψεις". (Clint Eastwood,  Αμερικανός ηθοποιός & σκηνοθέτης)

"Αυτοί που μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις απιθανότητες, είναι ικανοί να σε πείσουν να διαπράξεις φρικαλεότητες". (Βολταίρος, (1694-1778) Γαλλος φιλόσοφος και συγγραφέας). 

"Ο φανατισμός είναι η μόνη μορφή θέλησης που μπορεί να διαπνέει τους αδύναμους και τους ντροπαλούς". Φρίντριχ Νίτσε, (1844-1900) Γερμανός φιλόσοφος).

Το... ξέχασε

Κύριε διευθυντά,
ο πρόεδρος της ΝΔ, κ. Αντώνης Σαμαράς, μετά την ανακοίνωση του εκλογικού αποτελέσματος απηύθυνε κάλεσμα για τη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, στέλνοντας ταυτόχρονα μήνυμα στο εξωτερικό ότι «θα σεβαστούμε τις υπογραφές και τις υποχρεώσεις της χώρας». Δεν είπε, όμως, αν θα σεβαστεί και την προεκλογική υπόσχεση προς τους Ελληνες ψηφοφόρους για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου. Το θυμήθηκε μόνο μετά τις δηλώσεις του Αλ. Τσίπρα χθες το μεσημέρι.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 19/6/0212)

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Το αύριο

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Για πρώτη φορά, ίσως, στη νεότερη ιστορία μας, τα βλέμματα όλου του κόσμου ήταν χθες στραμμένα στην Ελλάδα. Οι πολιτικοί αλλά και οι λαοί της Ευρώπης και όχι μόνον, με ενδιαφέρον παρακολούθησαν την ετυμηγορία των Ελλήνων ψηφοφόρων. Τα διεθνή ΜΜΕ είχαν πρώτο θέμα τις ελληνικές εκλογές. Το Διαδικτυακό google  είχε ελληνικά σημαιάκια στην πρώτη του σελίδα, παραπέμποντας σε ιστοσελίδες με τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ελλάδα. Το δημοφιλές youtube, είχε επίσης περιβάλει με σημαιάκια το σήμα του στο Διαδίκτυο.
Το αποτέλεσμα, μπορεί να έφερε ανακούφιση στους Ευρωπαίους ηγέτες και να έδειξε ότι οι ψηφοφόροι παραμένουν σε ένα βαθμό διχασμένοι για το θέμα του μνημονίου.
Ωστόσο, ο λαός αποφάσισε. Και η γνώμη της πλειοψηφίας είναι σεβαστή στη Δημοκρατία.
Τώρα, έτσι κι αλλιώς, τα ψέμματα τελείωσαν. Οπως και η άγρα ψήφων.
Το αύριο που ξημερώνει είναι δύσκολο. Για τη χώρα και τον λαό της.
Οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει με υπευθυνότητα να σταθούν στις περιστάσεις. Αν κάτι καλό είχε η προεκλογική περίοδος και η άνοδος των αντιμνημονιακών κομμάτων, ήταν ότι όλοι οι πολιτικοί, λίγο - πολύ, είχαν αρχίσει να συγκλίνουν στην ανάγκη επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου. Ακόμα και αυτοί που το υπέγραψαν. Και αυτό, οι αυριανοί κυβερνώντες δεν πρέπει να το ξεχάσουν. Πρέπει, αντίθετα, να κοιτάξουν πώς θα δώσουν ελπίδες σε αυτόν τον λαό και ιδιαίτερα στη νεολαία του. Πώς ενωμένοι πια θα μεταβούν στις Βρυξέλλες. Πώς, στο πλαίσιο της Ευρώπης, θα προσπαθήσουν για μια άλλη Ελλάδα, πιο δυνατή, μέσα στην Ε.Ε. Πώς, ακόμη, θα πετύχουν να επιστρέψουν στους εργαζόμενους δικαιώματα που αδίκως έχουν ακυρωθεί, οδηγώντας στους στην πτώχευση. Και, εν τέλει, πώς θα περισώσουν την κοινωνική συνοχή που φαίνεται, σταδιακά, να χάνεται. Για να μη γίνουμε ζούγκλα.
Τώρα, αυτοί που θα αναλάβουν το τιμόνι της χώρας, δεν πρέπει να ματαιώσουν τις προσδοκίες του κόσμου. Πρέπει, ωστόσο, να είναι έτοιμοι να δεχτούν αυστηρή κριτική.
Η Ελλάδα δεν πρέπει να καταστραφεί. Αλλά και δεν αντέχει άλλες ήττες...
(Χανιώτικα νέα - 18/6/2012)

Βουλευτικές εκλογές Ιουνίου 2012 στο Νομό Χανίων

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 2012: ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΟ 100% ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΧΑΝΙΩΝ

Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα σε 325 από τα 325 (100%) εκλογικά τμήματα του νομού Χανίων, ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε πρώτος με 29.488 ψήφους ή ποσοστό 33,77%. Τον Μάιο είχε έρθει πρώτος με 15.614 ψήφους ή ποσοστό 17,19%.
Η ΝΔ ήρθε δεύτερη με 17.840 ψήφους ψήφους ή ποσοστό 20,43%. Τον Μάιο, που είχε κατέβει χωριστά η "Δημοκρατική Συμμαχία", η ΝΔ είχε έρθει πέμπτη με 7.663 ψήφους ή ποσοστό 8,44% και η Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη είχε έρθει τρίτη με 12.169 ψήφους ή ποσοστό 13,40%.
Το ΠΑΣΟΚ ήρθε τρίτο με 12.021 ψήφους ή ποσοστό 13,76%. Τον Μάιο είχε έρθει δεύτερο με 12.469 ψήφους ή ποσοστό 13,93%.
Το κόμμα των "Ανεξάρτητων Ελλήνων" ήρθε τέταρτο με 7.306 ψήφους ή ποσοστό 8,37%. Τον Μάιο είχε έρθει τέταρτο με 9.019 ψήφους ή ποσοστό 9,93%.
Η "Δημοκρατική Αριστερά" ήρθε πέμπτη με 6.055 ψήφους ή ποσοστό 6,93%. Τον Μάιο είχε έρθει έβδομη με 6.184 ψήφους ή 6,81%.
Η "Χρυσή Αυγή" ήρθε έκτη με 4.788 ψήφους ή ποσοστό 5,48%. Τον Μάιο είχε έρθει ένατη με 3.891 ψήφους ή ποσοστό 4,28%.
Το ΚΚΕ ήρθε έβδομο με 3.287 ψήφους ή ποσοστό 3,76%. Τον Μάιο είχε έρθει έκτο με 6.782 ψήφους ή ποσοστό 7,47%.
Συγκεκριμένα σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο της Περιφέρειας Κρήτης: http://crete-ekloges.gr/nom_results.jsp?eklogesID=14&nomosID=1 στο 100% των εκλογικών τμημάτων της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων σε σύνολο 142.178 εγγεγραμμένων, ψήφισαν 88.100 (ποσοστό αποχής 38,04%), άκυρα - λευκά 769, έγκυρα 87.331 και έλαβαν:

-ΣΥΡΙΖΑ: 29.488 ψήφοι (33,77%).
-ΝΔ: 17.840 ψήφοι (20,43%).
-ΠΑΣΟΚ: 12.021 ψήφοι (13,76%).
-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: 7.306 ψήφοι (8,37%).
-Δημοκρατική Αριστερά: 6.055 ψήφοι (6,93%).
-ΛΑΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: 4.788 ψήφοι (5,48%).
-ΚΚΕ: 3.287 ψήφοι (3,76%).
-Δημιουργία, ξανά!: 1.822 ψήφοι (2,09%).
-ΛΑΟΣ: 1.529 ψήφοι (1,75%).
-ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ: 1.331 ψήφοι (1,52%).
-ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 402 ψήφοι (0,46%).
-ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ: 338 ψήφοι (0,39%).-
-ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΑΝ.ΚΙ.: 263 (0,30%).
-Κόμμα Πειρατών Ελλάδας: 251 ψήφοι (0,29%).
-ΚΚΕ (μ-λ) - Μ-Λ ΚΚΕ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: 248 ψήφοι (0,28%).
-ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΣΗ συνεχιστών του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ: 150 ψήφοι (0,17%).
-ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ: 143 ψήφοι (0,16%).
-Εθνική Ελπίδα: 69 (0,08%).
-Ανεξάρτητοι, Μεμονωμένοι: 0.
-Κ.Ε.ΑΝ. ΚΙΝΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.: 0.
-ΚΟΜΜΑ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ: 0.
-Χαρίζω Χρέη, Σώζω Ζωές, Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος ΠΑ.Ε.Κ.Ε.: 0.
ΤΡΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ
ΕΚΛΕΓΕΙ Η ΝΔ 
ΚΑΙ ΕΝΑΝ Ο ΣΥΡΙΖΑ
Με βάση τα τελικά αποτελέσματα και τον εκλογικό νόμο ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγει ένα βουλευτή στα Χανιά και η ΝΔ τρεις, σύμφωνα με τον ιστότοπο του υπουργείου Εσωτερικών: http://ekloges.ypes.gr/v2012b/public/index.html#{%22cls%22:%22level%22,%22params%22:{%22level%22:%22ep%22,%22id%22:%2253%22}}
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΜΑΙΟΥ 2012
Τα αποτελέσματα στις εκλογές του Μαίου είχαν ως εξής:
-ΣΥΡΙΖΑ: 15.614 ψήφοι (17,19%).
-ΠΑΣΟΚ: 12.649 ψήφοι (13,93%).
-Δημοκρατική Συμμαχία ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: 12.169 ψήφοι (13,40%).
-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: 9.019 ψήφοι (9,93%).
-ΝΔ: 7.663 ψήφοι (8,44%).
-ΚΚΕ: 6.782 ψήφοι (7,47%).
-Δημοκρατική Αριστερά: 6.184 ψήφοι (6,81%).
-ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ: 4.459 ψήφοι (4,91%).
-ΛΑΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: 3.891 ψήφοι (4,28%).
-ΛΑΟΣ: 2.505 ψήφοι (2,76%).
-ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 1.495 ψήφοι (1,65%).
-Δημιουργία, ξανά!: 1.341 ψήφοι (1,48%).
-ΟΧΙ (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ - ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ): 1.328 ψήφοι (1,46%).
-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ: 1.131 ψήφοι (1,25%).
-ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ: 829 ψήφοι (0,91%).
-Δράση - Φιλελεύθερη Συμμαχία: 785 ψήφοι (0,86%).
-Κόμμα Πειρατών Ελλάδας: 723 ψήφοι (0,80%).
-Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας: 694 ψήφοι (0,76%).
-ΚΚΕ (μ-λ) - Μ-Λ ΚΚΕ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: 635 ψήφοι (0,70%).
-ΚΟΜΜΑ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ: 350 ψήφοι (0,39%).
-ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ: 291 ψήφοι (0,32%).
-ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΣΗ συνεχιστών του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ: 156 ψήφοι (0,17%).
-ΕΕΚ ΤΡΟΤΣΚΙΤΣΕΣ - ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ: 77 ψήφοι (0,08%).
-ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ Ο.Κ.Δ.Ε.: 37 ψήφοι (0,04%).
-ΟΑΚΚΕ - Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ: 20 ψήφοι (0,02%).
-Ανεξάρτητοι, Μεμονωμένοι: 0
-Χαρίζω Χρέη, Σώζω Ζωές, Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος ΠΑ.Ε.Κ.Ε.: 0
-ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ: 0
-Κ.Ε.ΑΝ. ΚΙΝΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.: 0
-ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΑΝ.ΚΙ.: 0
-Αξιοπρέπεια: 0
-Δημοσθένης Βεργής ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ: 0.
Πιο αναλυτικά στην διεύθυνση: http://acrovasies.blogspot.gr/2012/05/2012.html

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

Συνέντευξη με Γιώργο Λιμάκη και Ηλιάνα Τσαπατσάρη: "Καταφύγιο η μουσική"

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Σε κάθε εποχή και ιδιαίτερα στη σημερινή, η μουσική αποτελεί καταφύγιο για την ανάταση των ανθρώπων, λένε ο Χανιώτης κιθαρίστας Γιώργος Λιμάκης και η μουσικός και ερμηνεύτρια Ηλιάνα Τσαπατσάρη. Μόνοι τους ή και μαζί με άλλους μουσικούς, έχουν κάνει σειρά εμφανίσεων σε χώρους της πόλης των Χανίων. Σε μουσικές τζαζ και όχι μόνο.
Μάλιστα, ο Γιώργος Λιμάκης εμφανίστηκε στο Half Note στην Αθήνα όπου παρουσίασε τη νέα του δουλειά "Never The Same": ένα ατμοσφαιρικό jazz project, επηρεασμένο από άλλα είδη μουσικής όπως κλασική και ισπανική, το οποίο είναι ανεβασμένο στο Διαδίκτυο, προσιτό σε κάθε ακροατή στη διεύθυνση: http://soundcloud.com/yiorgoslim.
Μαζί του στο Half Note ήταν oι Αστέρης Παπασταματάκης, Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης, Γιώργος Γεωργιάδης και πολλοί καλεσμένοι στην Αθήνα.
Προ ημερών ο ίδιος σε ένα ντουέτο με την Ηλιάνα Τσαπατσάρη εμφανίστηκαν στις "Πίτσες μπλε" στην οδό Χατζημιχάλη Νταλιάνη ενώ έχουν παίξει μαζί με άλλους μουσικούς και στο Πολυ-τεχνείο όπως και στο Fagotto.
Πρόκειται για δύο νέους ανθρώπους που συμμετέχουν με επιτυχία στη συγκρότηση της Χανιώτικης τζαζ σκηνής, η οποία έχει πολύχρονη ιστορία στην πόλη.


-Πώς και πότε ξεκίνησαν οι εμφανίσεις σας στα Χανιά;
ΗΛΙΑΝΑ: "Πρωτοήλθα πέρυσι. Είχαμε παίξει με μια πολύ ωραία μπάντα στον χώρο: Πολυτεχνείο. Εκεί γνώρισα τον Γιώργο Λιμάκη όταν είχε έρθει να τζαμάρει και αρχίσαμε να παίζουμε μαζί προς τα τέλη του καλοκαιριού. Είμαστε φίλοι και συνεχίσαμε να παίζουμε παρέα".

ΓΙΩΡΓΟΣ: "Η συγκρότηση της τοπικής τζαζ σκηνής ξεκίνησε πριν από αρκετά χρόνια. Θυμάμαι τις εμφανίσεις από ένα κουαρτέτο στο "Πράξις" στο οποίο συμμετείχα και ο ίδιος πολλές φορές. Εγώ ξεκίνησα να παίζω στο 1998 - 1999. Με τον Αντώνη Χανταμπή, τον Δημήτρη Κοτάκη, τον Ευρυπίδη Σταματίου, τον Σταύρο Μιχαηλίδη, τον μέγα μουσικό Δημήτρη Κολιακουδάκη. Με τον Δημήτρη Κολιακουδάκη είχαμε φτιάξει ένα πρόγραμμα για το οποίο είχαμε πει ότι αν δεν βρούμε χώρο να το παίξουμε, θα το παίξουμε στο δρόμο. Και έτσι ξεκίνησε μια μικρή ιστορία, αφού είχαμε παίξει με τον Γιάννη Σταυρόπουλο, τον Λιν Ντόμπσον, τον Αχιλλέα Περσίδη και άλλους μουσικούς".

-Και αυτή η ιστορία όπως φαίνεται δεν έχει τέλος...


ΓΙΩΡΓΟΣ: "Δεν έχει τέλος και αυτό είναι πολύ ευχάριστο για εμάς, τους ντόπιους, αφού έρχονται μουσικοί από την Αθήνα και άλλες περιοχές μαζί με τους οποίους κάνουμε εμφανίσεις. Αξίζει λοιπόν αυτή η προσπάθεια".

-Πρόσφατα είχες εμφανιστεί στο Half Note. Πώς προέκυψε;

ΓΙΩΡΓΟΣ: "Το κανόνισε ο Αστέρης Παπασταματάκης".

-Εκεί παρουσίασες και τη νέα σου δουλειά η οποία έχει κυκλοφορήσει σε δίσκο; Μίλησέ μου για τη νέα σου αυτή δουλειά.

ΓΙΩΡΓΟΣ: "Δεν είναι ακριβώς δίσκος. Είναι ντέμο με επτά μουσικά θέματα. Υπάρχει στον ιστότοπο soundcloud στο Διαδίκτυο και μπορεί να το ακούσει όποιος θέλει μέσα από την ιστοσελίδα. Είναι κομμάτια ατμοσφαιρικά. Λειτουργούν με το μηχανισμό της τζαζ. Ενα από αυτά είναι από το 2002 και κάποια άλλα στην πορεία. Δεν το βλέπω σαν κάτι προσωπικό. Είναι η ιδέα δικιά μου. Ο μηχανισμός δεν είναι δικός μου. Είναι ανοιχτός για οποιονδήποτε μουσικό να τον καταλάβει όπως θέλει και να συμπεριφερθεί όπως θέλει".

-Πώς βλέπετε το κοινό στα Χανιά;

ΗΛΙΑΝΑ: "Απ’ ό,τι έχω δει είναι πολύ ένθερμο και διψάει να ακούσει πράγμα".

ΓΙΩΡΓΙΟΣ: "Υπάρχει κοινό και νομίζω ότι τα Χανιά ανέκαθεν είχαν κάποια ιδιαιτερότητα σε ό,τι αφορά τη μουσική. Από τα παλαιότερα χρόνια που έμεναν εδώ ο Ρος Ντεϊλι και ο Αχιλλέας Περσίδης και άλλοι σημαντικοί μουσικοί".

-Τη δική σας μουσική πώς την αυτοπροσδιορίζετε;


ΗΛΙΑΝΑ: "Τώρα, η μουσική που παίζουμε ως ντουέτο είναι κυρίως διασκευές με μια κιθάρα και μια φωνή. Και δεν θέλουμε να δώσουμε κάποια ταυτότητα γιατί είναι μπλεγμένα τα είδη και το ύφος".

-Γενικότερα, πώς "μιλάει" σε εσάς τους ίδιους η μουσική; Είναι απλά μια ψυχαγωγία ή και κάτι άλλο;

ΗΛΙΑΝΑ: "Η μουσική είναι η ζωή μας. Δεν είναι απλά μια ψυχαγωγία. Αλλά είναι και η κύρια ενασχόλησή μας από το πρωί έως το βράδυ. Και το αυτί του μουσικού είναι πιο εκπαιδευμένο να αναλύει διαφορετικά αυτό που ακούει σε σχέση με την απλή ψυχαγωγία".

-Στην εποχή μας με την κρίση και τα προβλήματα του κόσμου, η μουσική αποτελεί μια διέξοδο; Εστω στο να χαλαρώσει τους ανθρώπους από τα προβλήματά τους;

ΗΛΙΑΝΑ: "Πάντα ήταν. Νομίζω ότι είναι το πρώτο καταφύγιο σε περιόδους κρίσης και στενοχώριας. Και ο Ελληνας κυρίως, έχει μεγάλη σχέση με τη μουσική και την ανάταση ψυχής που του προσφέρει".

ΓΙΩΡΓΟΣ: "'Ισως τώρα είναι υποχρέωση του κάθε μουσικού να δημιουργεί όσο πιο πολλά πράγματα μπορεί. Και δεν είναι απαραίτητο επειδή είναι κακή εποχή να μη γίνονται και πράγματα".

-Το ξεκίνημα σας είχε γίνει με ροκ μουσική; Ηταν η ροκ αφετηρία;


ΓΙΩΡΓΟΣ: "Για εμένα όχι. Πιο πολύ ήταν η κλασική μουσική. Και κυρίως το μπαρόκ. Το πρώτο άκουσμα ήταν σε ηλικία 5 - 6 ετών. Επαιζε και ο αδελφός μου μουσική και επηρεάστηκα και ο ίδιος".

-Το "αύριο" πώς το βλέπετε. Εχετε κάνει κάποια σχέδια;

ΓΙΩΡΓΟΣ: "Είναι δύσκολο να κάνεις σχέδια. Οχι πως δεν θέλω να κάνω σχέδια. Κάνω ούτως η άλλως. Αλλά είναι αυτοσχέδια τα σχέδια. Και το ότι δεν θέλουμε να σταματήσουμε να παίζουμε και μακάρι να παίζαμε περισσότερα με περισσότερα live".

ΗΛΙΑΝΑ: "Να πούμε ότι στην εποχή των ηλεκτρονικών μέσων είσαι γείτονας με όλο τον κόσμο. Δεν είσαι απομονωμένος ακόμα κι όταν είσαι στην επαρχία. Για τις ζωντανές εμφανίσεις σίγουρα υπάρχει μεγαλύτερο κοινό σε μια μεγαλύτερη πόλη. Περισσότερα μαγαζιά, περισσότερος κόσμος, περισσότεροι χώροι. Αυτό όμως που συμβαίνει στα Χανιά επειδή είναι πιο μικρή η κοινωνία, αν γίνεται κάτι κάπου, έρχονται όλοι οι φίλοι και γνωστοί σου. Στην Αθήνα, αν από το Παλαιό Φάληρο πάω να παίξω στο Μαρούσι δεν θα έρθει κανένας".

ΓΙΩΡΓΟΣ: "Είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος. Θεωρώ τιμή μου που παίζω με τέτοιους μουσικούς και με τέτοιες φωνές. Για τα υπόλοιπα παιδιά που είναι στο ντέμο είναι μεγάλη τιμή, και για την Ηλιάνα και για την Ειρήνη".

ΗΛΙΑΝΑ: "Εγώ είμαι τρισευτυχισμένη που μπορούμε και κάνουμε αυτό το πράγμα που αγαπάμε. Ξυπνάς το πρωί και λες με τεράστιο χαμόγελο, πάω στη δουλειά".

(Χανιώτικα νέα - Διαδρομές - 16/6/2012)

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

18 χρόνια χωρίς τον Μάνο Χατζιδάκι - Σημειώματα απ’ τα έργα του


Δεκαοχτώ χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι (23/11/1925 - 15/6/2012) και ο ιστότοπος της ΕΡΤ αναδημοσιεύει από το Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ) ένα εξαιρετικό αφιέρωμα με σημειώματα του ίδιου από τα έργα του. Ενα αφιέρωμα που αναδημοσιεύουμε με τη σειρά μας από το site της ΕΡΤ για τον σπουδαίο αυτόν συνθέτη: http://www.ert.gr/news-politismos/item/14972-18-chronia-chwris-ton-Mano-Chatzidaki-Shmeiwmata-ap%E2%80%99-ta-erga-toy

«Δεν είναι το τραγούδι μου μονόφωνη αρτηρία, ούτε μια πολυφωνική και λαϊκή υστερία. Είναι μια μυστική πηγή, μια στάση πρέπουσα και ηθική απέναντι στα ψεύδη του καιρού μας, ένα παιχνίδι ευφάνταστο με απρόβλεπτους κανόνες, μια μελωδία απρόσμενη που γίνεται δική σας, δεμένη αδιάσπαστα με άφθαρτες λέξεις ποιητικές και ξαναγεννημένες. Πιστεύω πως η τέχνη του τραγουδιού αποτελεί κοινωνικό λειτούργημα, γιατί το τραγούδι μας ενώνει μέσα σε ένα μύθο κοινό. Κι όπως στον χορό ενώνουμε τα χέρια μεταξύ μας για να ακολουθήσουμε ίδιες ρυθμικές κινήσεις, έτσι και στο τραγούδι ενώνουμε τις ψυχές μας για να ακολουθήσουμε μαζί, τις ίδιες εσωτερικές δονήσεις. Κι όσο για τον κοινό μύθο που δεν υπάρχει στις μέρες μας, τον σχηματίζουμε καινούργιο κι απ΄ την αρχή κάθε φορά. Κάθε φορά που νιώθουμε βαθιά την ανάγκη να τραγουδήσουμε».
Σε όλη του την ζωή πορεύθηκε αναζητώντας και αυτές τις αναζητήσεις μάς τις δώρισε με την μουσική του. Ήταν πάντα εχθρός του «εύκολου», στάθηκε πάντα μελαγχολικός και αμήχανος μπροστά στο «χειροκρότημα», καθώς ως ευαίσθητος έβλεπε το «τέλος της γιορτής» ενώ ως ευφυής αναζητούσε πάντοτε την ουσία των πραγμάτων. Ήταν ρεαλιστής και επιπλέον άφοβος, δεν δίστασε ποτέ να αποκηρύξει αυτό που υπερασπίστηκε χθές γιατί ανταποκρινόταν στα αιτήματα των καιρών, μα σήμερα έγινε εμπόδιο στα τωρινά αιτήματα των καιρών.
Αμείλικτος εχθρός κάθε γραφικότητας, ξαφνιάζει με τον ρεαλισμό των απόψεών του, και με την καθαρή αυστηρή γλώσσα που χρησιμοποιούσε. Γλώσσα και απόψεις που μας κάνουν να σκεπτόμαστε... Αυτή ήταν η μαγεία του Μάνου Χατζιδάκι.
Αναπόσπαστο τμήμα του μουσικού του έργου είναι τα περίφημα σημειώματα που συνόδευαν τα έργα του, σεμνά κείμενα της τέχνης του και των καιρών που την σημάδεψαν.
Ορισμένα από τα κείμενα αυτά θα παραθέσουμε στο παρόν σημείωμα.

ΕΞΙ ΛΑΙΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ

Το 1951 το Ελληνικό Χορόδραμα που είχε ιδρύσει ο Μάνος Χατζιδάκις με την Ραλλού Μάνου και τον Σπύρο Βασιλείου, παρουσίασε το μπαλέτο «Έξι Λαϊκές Ζωγραφιές» σε λιμπρέτο του συνθέτη, ενώ η σκηνογραφία και τα κοστούμια ήταν του Γιάννη Μόραλη, η χορογραφία της Ραλλούς Μάνου και στους πρώτους ρόλους η Μάρμω Γιωργαλά και ο Άγγελος Γριμάνης. Οι «Έξι Λαϊκές Ζωγραφιές» παίχτηκαν αρχικά σε μεταγραφή έξι γνωστών ρεμπέτικων τραγουδιών για δύο πιάνα, όμως διατηρήθηκε η εκ των υστέρων γραφή για ένα πιάνο.
Το κύριο πρόσωπο των τραγουδιών αυτών είναι ένα παλληκάρι που αναζητά την άφθαστη ομορφιά, αλλά την ώρα που την πλησιάζει και νομίζει ότι την κατακτά, συνειδητοποιεί πως δεν είναι παρά ένα φευγαλέο όνειρο και ξαναγυρίζει στον παντοτινό καημό του. Να επαναλάβουμε εδώ ότι η θεματολογία του ρεμπέτικου, σύμφωνα με την άποψη του Μάνου Χατζιδάκι πηγάζει «από έναν ανικανοποίητο ερωτισμό και μια επιτακτική διάθεση φυγής».
Γράφοντας για τις «Εξι Λαϊκές Ζωγραφιές», ο Μάνος Χατζιδάκις σημείωσε ότι «όλοι νόμισαν πως εξευγένισα επιτυχώς τα μπουζούκια χωρίς να σκεφθούν πως και ποιά ανάγκη μπορούσε να με οδηγήσει στο να εξευγενίζω τραγούδια μη ευγενή, γιατί να διοχετεύω το οποιοδήποτε ταλέντο μου στην υπηρεσία μιας μουσικής που για να υπάρξει, είχε την ανάγκη μου. Είχαν και πάλι λάθος».

ΠΑΣΧΑΛΙΕΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΚΡΉ ΓΗ

Ο δίσκος «Πασχαλιές μέσα από την νεκρή γη» κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 1962 και ο τίτλος του είναι εμπνευσμένος από την δεύτερο στίχο της «Έρημης Χώρας» του Έλιοτ στην εξαιρετική μετάφραση του Γιώργου Σεφέρη.
Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός, γεννώντας
μες απ' την πεθαμένη γή τις πασχαλιές, σμίγοντας
θύμηση κι επιθυμία, ταράζοντας
με τη βροχή της άνοιξης ρίζες οκνές...
«Ήμουν δεκαοκτώ χρονών και ως τα είκοσι μου, που τελείωσε ο πόλεμος, ανακάλυπτα, την Μεσόγειο, τον Ήλιο, τον Χριστό, την Ελλάδα και τα Ρεμπέτικα. Κάτι περίεργες και πρωτοφανέρωτες για μένα μελωδίες, μου κινήσαν την προσοχή και με φέρανε σε περιοχές πιο αυστηρές και πιο αληθινές. Μπήκα μέσα σε μικρά μαγαζιά, απίθανα κρυμμένα κι απλησίαστα, σε χώρους μυσταγωγικούς, με κείνη την τολμηρή αστοχασιά της νεότητας, μαγεμένος από τα γυάλινα κεντήματα των μπουζουκιών, από τον επίμονο και διαπεραστικό ήχο του μπαγλαμά, θαμπωμένος από το μεγαλείο και τη βαθύτητα των μελωδικών φράσεων, ξένος, μικρός και αδύναμος, πίστεψα μεμιάς πως το τραγούδι αυτό που άκουγα, ήταν δικιά μου, μια ολότελα δικιά μου υπόθεση».
«Toν ίδιο καιρό», ο Τσαρούχης μου συνειδητοποιούσε τον λυρισμό της γειτονιάς μου, ο Ελύτης την λατρεία του ελληνικού ήλιου, και ο Σεφέρης με τον Γκάτσο, την δυσκολία και την σοφία της ελληνικής γής, ενώ το υγιές ένστικτό μου με οδηγούσε μακριά από την ρηχότητα των «πολιτισμένων» ελαφρών μας τραγουδιών ή από την Βαλκανική Ρωμιοσύνη της «σοβαρής» μας μουσικής. Τα μπουζούκια, τότε, στα μικρά και χωρίς αξιώσεις κέντρα τους, δεν είχαν φωτεινές επιγραφές από νέον, δεν είχαν βεντέτες και ονόματα ηχηρά, δεν παρίσταναν τους «έλληνες» για τους τουρίστες, αλλά με σεμνότητα, με λάμπες πετρελαίου πολλές φορές, λειτουργούσαν απλά και ξεδίπλωναν με φανταστική δύναμη, μεράκια, βιώματα και πάθη, γνησίως ελληνικά. Το 1949 πρωτομίλησα γι' αυτά τα τραγούδια, με φανατισμό και αφέλεια, αλλά και με ιδέες και τόλμη, σε μια σειρά διαλέξεων που οργάνωσε το «Θέατρο Τέχνης». Κανείς δε με πίστεψε, όμως όλοι συγχώρησαν, την νεανικότητά μου».

1965: ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ

Εσπερινός σημαίνει ευλάβεια Ηλίου, καθώς γυρίζει ευαίσθητος μέσα στην πόλη, γεμάτος από τις αναμνήσεις των ετών, που τέλος γέρνει στο πλάι ν' αποκοιμηθεί, αφήνοντας τριγύρω του ηχώ φωτός, αποκαλυπτικές διαθέσεις και μια λεπτότατη ευωδιά αγάπης.
Με δεκαπέντε Εσπερινούς συλλέγω τη σκορπισμένη ευαισθησία μου και σας την παραδίδω έτσι όπως γεννήθηκε, στ' αληθινό της βάθρο, εκεί που οι έμποροι δε θα μπορούν να της χαλάν την όψη.
Οι «Εσπερινοί» χαρίζονται στο γιό μου, σ' αυτόν που αρχίζει τώρα να μετράει τον κόσμο.

1965: ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΗΣ ΤΖΟΚΟΝΤΑΣ

Σε μια παρέλαση στη Νέα Υόρκη με μουσικές και χρώματα και με πλημμυρισμένη από κόσμο την 5η Λεωφόρο, βρισκόμουν μια Κυριακή απόγευμα το φθινόπωρο του 1963, όταν συνάντησα μια γυναικούλα να περπατάει μοναχή με μια απελπισμένη αδιαφορία για ότι συνέβαινε γύρω της, χωρίς κανείς να την προσέχει, χωρίς κανένα να προσέχει, μόνη, έρημη μες στο άγνωστο πλήθος που τη σκουντούσε, την προσπερνούσε ανυποψίαστο, εχθρικό, αφήνοντας την να πνιγεί μες στη βαθειά πλημμύρα της λεωφόρου μέσα στη θάλασσα που ακολουθούσε, μέσα στ' αγέρι που άρχισε να φυσά.
Έμεινα στυλωμένος, ο μόνος που την πρόσεξε, κι έκαμα να την πάρω από πίσω, να την ακολουθήσω και πλησιάζοντας την να της μιλήσω, χωρίς να ξέρω τι να της πω, μα ίσαμε ν' αποφασίσω την έχασα από τα μάτια μου. Έτρεξα λίγο μπρός, ανασηκώθηκα στα πόδια για να τη ξεχωρίσω, μα η μεγάλη μαύρη θάλασσα του κόσμου την είχε καταπιεί. Μέσα μου κάτι σκίρτησε οδυνηρά. Χωρίς να καταλάβω είχα σταθεί έξω από το βιβλιοπωλείο του Ριτζιόλλι και στη βιτρίνα του απέναντι μου ακριβώς βρισκότανε ένα βιβλίο για τον Ντα Βίντσι, με την Τζοκόντα στο εξώφυλλο του να μου χαμογελά απίθανα αινιγματική, αυτόματα μεγεθυμένη όσο η γυναίκα που χάθηκε στο δρόμο.
Δεν ξέρω γιατί όλ' αυτά μπερδεύτηκαν περίεργα μέσα μου, μαζί μ' ένα εξαίσιο θέμα του Βιβάλντι που είχα ακούσει πριν από λίγες μέρες και που εξακολουθούσε από τότε να επανέρχεται τυρρανικά στη μνήμη μου.
Τα δέκα αυτά τραγούδια γράφτηκαν μ' ένα συγκερασμό απελπισίας και αναμνήσεων. Το θέμα είναι μια γυναίκα έρημη μες στη μεγάλη πόλη. Το κάθε τραγούδι είναι και ένας μονολογός της, κι όλα μαζί συνθέτουν την ιστορία της. Μια ιστορία σύγχρονη και παλιά μαζί.

1972: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΡΩΤΙΚΟΣ

Ο Μεγάλος Ερωτικός είναι ένας λαϊκός θεός που ζει στη φαντασία μας από τη στιγμή που γεννιόμαστε ίσαμε να πεθάνουμε, όμορφος, εφηβικός και αδιάκοπα ζωντανός. Ο Μεγάλος Ερωτικός δεν φοράει γραφικά τοπικά ρούχα. Φοράει δικά του που συνιστούν δύσκολους συνδυασμούς ήχων, ανάλαφρων χρωμάτων και ποιητικών ονείρων. Δεν περιέχει μηνύματα που εύκολα τα σβήνουν οι βροχές. Δεν αντιστέκεται.
Με τα τραγούδια αυτά αποτείνομαι στην πιο κρυφή ευαισθησία των νέων ανθρώπων κάθε ηλικίας και όχι στους εφήμερους και ανεξέλεγκτους ερεθισμούς τους.
Τα τραγούδια αυτά δεν είναι αισθησιακά. Λειτουργούν πέρα από την πράξη, στο βαθύ αίσθημα που χαρακτηρίζει οποιαδήποτε σχέση, κάθε μορφής, αρκεί να περιέχει τις προϋποθέσεις γι' ανθρώπινη επικοινωνία.
Ο Μεγάλος Ερωτικός είναι μια σειρά από λαϊκά τραγούδια, που γράφτηκαν πρώτ' απ' όλα για να επικοινωνήσω εγώ ο ίδιος με όλα τα ελληνικά πρόσωπα που αγαπώ βαθειά, αυτά που γνώρισα, αυτά που θα γνωρίσω και αυτά που δε θα μπορέσω ποτές μου να γνωρίσω. Κι ακόμη, μες απ' αυτά να ενωθώ με τη ψυχή του τόπου μου σε μια λειτουργία αθάνατη, ερωτική και ελληνική.

1972 Ο ΣΚΛΗΡΟΣ ΑΠΡΊΛΗΣ ΤΟΥ '45

«Αν μπορούσα να ξαναγύριζα σε κείνον τον καιρό, όχι γιατί θάμουν πιο νέος, αλλά γιατί δεν θα γνώριζα την φρίκη των κατοπινών καιρών».

1974: ΤΑ ΠΕΡΙΞ

«Τον παλιό καιρό που τα ρεμπέτικα τα λέγαν ανδρικές βραχνές φωνές, οι πόρτες ήσανε κλειστές. Λέξεις κρυφές και άγνωστες για τους πολλούς, πάνω σε μια στενή μελωδική γραμμή, περιορισμένη αυτάρεσκα σε τρείς-τέσσερεις φθόγγους το πολύ, συνθέτανε τραγούδια άξια μονάχα, για όσους «υπογείως είχαν μυηθεί»! Στην πανελλήνια ευαισθησία αρχίσανε να μιλούν αποκαλυπτικά, από την στιγμή που ακούστηκε μια γυναικεία φωνή-φωνή μιας ώριμης γυναίκας που ήταν συγχρόνως, κόρη, μητέρα κι αγαπητικιά. Και τα τραγούδια γίνανε πλατειά, με λόγια που θίγαν τους καιρούς κι ανατάραζαν τους καημούς, πάνω σε δύο θέματα πρωταρχικά, γνησίως νεοελληνικά. Το θέμα της φυγής και του έρωτα-του από τρείς χιλιάδες χρόνια ανικανοποίητου.
Παράλληλα κι άλλα πολλά χυνόντουσαν απ' τα τραγούδια αυτά και βάφαν τον αγέρα που οι μηχανές των οργανωτικών αγγέλων επιχειρούσαν να εμποδίσουν, μα που δεν μπόρεσαν ποτέ να σταματήσουν τη ροή κι επιρροή τους μέσα μας. Κι έτσι μπορεί κανείς να πεί, πως η Μαρίκα Νίνου με το τραγούδι της «Κάποια μάνα αναστενάζει» σφράγιζε εκείνο τον καιρό οριστικά, ενώ συγχρόνως εδραιωνότανε ένα είδος παιδείας στη χώρα μας, του ταπεινού και της αυτογνωσίας, που για αρκετά χρόνια θα μας κρατούσε σοβαρούς και αρκούντως σκεπτόμενους. Γι' αυτό και εγώ με τα «Πέριξ», αρχίζοντας να επιλέγω και να τοποθετώ τα εβδομήντα, ίσως κι ογδόντα πιο όμορφα τραγούδια της λαϊκής μας τούτης μουσικής περιοχής, επιχειρώ να τα μεταφέρω, μες από μια αυθεντικά γυναικεία μορφή, λαϊκή ζωγραφιά μετέωρη στον κήπο του Βοτανικού ή στο Μπαξέ-Τσιφλίκι, μαστορικά ζωγραφισμένη από τον Μόραλη, με τη φωνή ενός κοριτσιού από την Θεσσαλονίκη που ονομάζεται Βούλα Σαββίδη. (Εδώ ας με συγχωρέσει το όργανο μπουζούκι που δεν το μεταχειρίζομαι. Έτσι καθώς κατάντησε, καλοντυμένο, πονηρό, σαν λαϊκός αγαπητικός, δεν είναι σε θέση πια να εκφράσει τα μύρια όσα ακριβά μας κληρονόμησαν οι άγνωστοι και ανώνυμοι δάσκαλοι των σεμνών καιρών).
Όλη η εργασία αυτή χαρίζεται στη μνήμη της ανεπανάληπτης Μαρίκας Νίνου που δίχως να το ξέρει, με το μαχαίρι της φωνής της, χάραξε μέσα μας βαθιά τα ονόματα θεών της ταπεινοσύνης και της βυζαντινής παρακμής».

1976: ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

Τα Παράλογα είναι ένας κύκλος λαϊκών τραγουδιών για σιωπηλή και κατ' ιδίαν ακρόαση. Το θέμα των τραγουδιών είναι η αθάνατη Ελλάδα σ' όλη την ένδοξη διαδρομή της και γι' αυτό απαιτείται απ' τους ακροατές προσήλωση, θρησκευτικότης και ει δυνατόν νηστεία – χωρίς να σημαίνει αυτό ότι ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ πρέπει να ακούγονται μόνο τη Μεγάλη Σαρακοστή.
Τα Παράλογα αποτείνονται σε μια σιωπηλή κατηγορία ανθρώπων που δύσκολα συναντά κανείς στον Ελλαδικό χώρο. Κι εδώ είναι η τόλμη αυτής της εργασίας.
Περιττό να προσθέσω ότι η συμμετοχή τόσων εθνικών κεφαλαίων στην ερμηνεία του έργου καθιστά το δίσκο γνήσια εθνικόφρονα χωρίς αμφισβήτηση για το ήθος και για τους στόχους του.
Μουσικά, το έργο ανήκει στις νεότερες αντιλήψεις μου περί τραγουδιού και περί μουσικής.

1978: ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ

Η Ελένη είναι ο μύθος για ένα κορίτσι του καιρού μας που έχει χαθεί.
Η Ελένη είναι ένα φάντασμα με τη μορφή ενός κοριτσιού που κάθε τόσο φανερώνεται και χάνεται μες απ' τις βροχές, μέσα από τα σύννεφα και μες από τον ήλιο.
Η Ελένη, όπως η Μελισσάνθη, η Μάγδα και η Μαριάνθη των Ανέμων, ανήκει στην πολύ προσωπική μου μυθολογία.
Τα τελευταία χρόνια πολλές φορές σαν είμαι μόνος σκέπτομαι την έννοια κορίτσι να μπλέκεται παράξενα στο μύθο και στη ζωή μου.
Ίσως γιατί η ηλικία μ' εμποδίζει να δοκιμάσω την απειρία μου σε απομακρυσμένες ή καινούργιες εμπειρίες. Κι έτσι θα μείνω μ' ότι θυμάμαι από τον έρωτα συγκεχυμένα και μισά. Με μιαν Ελένη που κάπου στη Γή ή μες στην απέραντη οικουμένη έχει ταφεί.
Όλα τα τραγούδια έχουν ένα παρόμοιο «λαϊκό» κλίμα χωρίς απ' την αρχή που τα συνέθεσα να 'ναι αποσαφηνισμένο τι ακριβώς θα υπηρετήσουν. Εμένα ή την ιδέα της Ελένης. Τα οράματα μου ή την επίμονη ιδέα ενός κοριτσιού εξαφανισμένου.
Η καινούργια φωνή της Μαρίας Δημητριάδη με βοήθησε πολύ να ξαναβρώ την τραγικότητα που επιζητούσα να διαπερνάει τα απλοϊκά από μια πρώτη όψη τραγούδια μου. Νομίζω πως τώρα πια έχω μπροστά μου ένα καινούργιο έργο αποσαφηνισμένο ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ.
Και σαν καινούργιο έργο το παρουσιάζω στις Ιουλιανές μου συναυλίες και στο δίσκο αυτό. Μια και όλοι με ρωτάν: Που θάψαν την Ελένη, είμαι υποχρεωμένος να τους απαντήσω: «κάπου στο Αργος, στους αγρούς ή μες την οικουμένη».

-1980: Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗΣ

Το συγκλονιστικό σημείωμα του Μάνου Χατζιδάκι στο δίσκο είναι αφιερωμένο στην ιερή μνήμη της μητέρας του.
Μια πρώτη ανάγνωση: Λίγο μετά τον πόλεμο, είδα σε μια εφημερίδα – κίτρινη την θυμάμαι – σαν όλες τις εφημερίδες μια είδηση χαμένη μέσα στις πολλές από την κατεστραμμένη Γερμανία. Ελεγε για μια γυναίκα που ο πόλεμος της είχε αρπάξει όλους τους δικούς της και για να επιζήσει έρημη καθώς ήταν, πουλούσε έρωτα μες στο ερειπωμένο υγρό λιμάνι του Αμβούργου. Και ένα βράδυ, όπως τριγύριζε στους σκοτεινούς δρόμους του λιμανιού, γνωρίζει ένα στρατιώτη, νέο παιδί και άρρωστο σχεδόν, που επέστρεψε από την αιχμαλωσία. Πηγαίνουν για έρωτα σ' ένα φτηνό ξενοδοχείο και πάνω στο κρεβάτι, από ένα φυλαχτό που είχε κρεμασμένο στο λαιμό του, τον αναγνώρισε – ήταν ο γιός της. Τρέχει έξαλλος αυτός και πνίγεται στα κρύα νερά του λιμανιού. Και εκείνη, που το μυαλό της σάλεψε, απόμεινε τρελή ν' αποζητάει το γιό της στο λιμάνι. Εδώ τελειώνει η είδηση.
Πως ήρθε τ' όνομα της Μελισσάνθης μέσα μου ξαφνικά; Μια γυάλινη ηρωίδα του μεσοπολέμου, να παίρνει έτσι αυθαίρετα την όψη μιας τρελλής μητέρας, ερωμένης και αδερφής μες στα ερείπια μιας κατεστραμμένης πόλης. Η ιστορία αυτή άφησε μέσα μου μια ταραχή ως τώρα, που τελείωσα την εποχή της Μελισσάνθης, χωρίς να ξέρω αν τέλειωσα και με το προσωπό της.
Δεύτερη ανάγνωση: Χρονικό ενός καιρού, οι πρώτες μέρες της απελευθέρωσης, με ανεξίτηλες αυτοβιογραφικές εικόνες. Σαν το ρολόι στο καπηλειό με τους δύο φίλους που ζητάν δραματικά και επίμονα να σταματήσουν το χρόνο, η εκεινο το φίλο μας που τον χάσαμε σχεδόν παιδί – τον λέγαν Εκτορα Οικονομίδη και ήταν είκοσι χρονών όταν τον τύφλωσαν και τον θανάτωσαν οι Γερμανοί στο Χαϊδάρι, αφού βέβαια τον πρόδωσαν οι «εθνικόφρονες» εκείνου του καιρού. Και εικόνες άπειρες με σιδεριές από κατεστραμμένα σπίτια σαν χέρια αιχμηρά που να ζητάν ελεημοσύνη από τον ουρανό. Και μάνες να γυρεύουν τα παιδιά τους πάνω από τις καμένες στέγες μ' ένα πλήθος που να κραυγάζει έξαλλα και αλλοπρόσαλλα συνθήματα. Μες στον αλαλαγμό ρωτούσαμε και ψάχναμε να βρούμε την Μελισσάνθη, σύμβολο ιδανικών αλλοτινών καιρών. Μα η Μελισσάνθη δεν βρισκόταν πουθενά. Γιατί αν την βρίσκαμε, ισως να μην επέτρεπε τους φόνους του Τζών Κέννεντυ και του Λουθήρου Κίνγκ. Δεν θα 'φηνε να γίνει το Βιετνάμ χώρα της βίας και της χαμένης ανθρωπιάς, την Χιλή να αιμορραγεί στη Δύση του Ηλιου και την Αργεντινή να χορεύει τανγκό με το ρυθμό των πολυβόλων. Οι νέοι της Αμερικής του '60 ανακάλυψαν τον Ντέμιαν και τα νεκρά παιδιά του Μάλερ και εκείνο το ερωτικό παιδί απ΄ την Βενετία. Όμως η πτώση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, εξακολουθεί να παρασέρνει τον κόσμο μας στον τελικό του αφανισμό. Και η Μελισσάνθη, αφού τραγούδησε μια τελευταία φορά την τραγική Λιλή Μαρλέν, χάθηκε στα σκοτάδια των καιρών. Οριστικά.
Και μια τρίτη ανάγνωση: Η Μελισσάνθη απόμεινε τρελλή ν' αποζητάει μοιρολογώντας τον πνιγμένο γιό της. Πως βρέθηκε εκείνες τις μέρες στην Αθήνα – δεν έγινε γνωστό. Ολοι ρωτούσαν, ψάχναν να τη βρούν, μαζί μ' αυτούς και εγώ, γνωρίζοντας πως ίσως να βρισκόταν κάπου εκεί αναμεσά μας. Μάθαμε τέλος πως συνάντησε τυχαία διαδηλωτές πως την καταδιώξανε, την ποδοπατήσαν και πως της σπάσανε τα κόκκαλα. Ετσι στη γή πεσμένη και νεκρή την βρήκανε περαστικοί και δίχως προσευχή ή ακολουθία θρησκευτική, την θάψαν βιαστικά για να προλάβουνε τη βραδυνή παρέλαση και λαμπαδοφορία. Για την απελευθέρωση. Μια απελευθέρωση που έκρυβε μέσα της ένα θανατερό συμβιβασμό, τη βία και την ενοχή, την προδοσία και την χωρίς γιατρειά τραυματισμένη ελευθερία. Μια απελευθέρωση που δεν πρόλαβε να γίνει λαϊκή. Την κατέγραψαν μ' ευκολία εθνική και την γιορτάζουνε στα Δημαρχεία και τις Νομαρχίες. «Σου σπάσανε τα κόκκαλα τ' ασθενικά παιδιά μας», αναστροφή του Σολωμικού «Απ΄ τα κόκκαλα βγαλμένη των ελλήνων τα ιερά». Που βρίσκεται η αλήθεια της νεοελληνικής μας ελευθερίας; Βέβαια και στους δύο αυτούς στίχους. Αδιάκοπα, διαδοχικά και παρανοϊκά. Η εποχή της Μελισσάνθης τελείωσε. Σήμερα ζω για πάντα το χαμό της. Και ο κόσμος μας δεν πάει να γίνει καλύτερος. Με όλα όμως αυτά, δεν θέλω να δώσω ιστορικές διαστάσεις στην Μελισσάνθη και την εποχή της.
Επιθυμώ να καταγράψω μόνο την προσωπική μου περιπέτεια και συμμετοχή στην πρόσφατη ιστορία του κόσμου έτσι καθώς την έζησα μες από το σπίτι μου και μέσα από την πόλη που εξακολουθώ να ζω.

15 ΙΟΥΝΊΟΥ 1994*

«Παίδες, πριν από χρόνια με μια άλλη μουσική σας είχα πει πως θα ξαγρυπνώ έξω από τα σπίτια σας για να μαζεύω τα όνειρά σας.
Τώρα κουράστηκα.
Εσείς είτε ονειρεύεστε, είτε όχι, μπορείτε να ζείτε χωρίς εμένα. Δεν ανήκω ούτε στη ζωή σας, ούτε στα όνειρά σας.
Ακόμη κουράστηκα να πλέκω μουσικές από το υλικό των ματιών σας και από τις επιθυμίες των σωμάτων σας.
Προτιμώ να φύγω μακριά σας για πάντα. Ίσως συναντηθώ με μερικούς σοφούς που δεν τους ένιωσα όταν και εγώ ήμουν νέος.
Γεια σας παίδες, γεια σας».
*Ο ηχογραφημένος με την φωνή του, αποχαιρετισμός του Μάνου Χατζιδάκι, από το έργο του «Μάνος Χατζιδάκις: 2000 μΧ».

Πρόσθετες Πληροφορίες

  • Πηγή: ΑΠΕ
  • Ρεπορτάζ: Γιώργος Μηλιώνης
  • Επιμέλεια: Ανδρέας Ροδίτης

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

"Μάθημα" για το περιβάλλον σε στίχους Νίκου Γκάτσου

 Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ

«Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς».

"Ο εφιάλτης της Περσεφόνης" - στίχοι: Νίκος Γκάτσος, μουσική: Μάνος Χατζιδάκις,
πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη.


"Μάθημα" για το περιβάλλον και την προστασία του αποτέλεσαν για τους μαθητές του Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου Βουκολιών οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου στον "εφιάλτη της Περσεφόνης". Με βάση τους στίχους του Νίκου Γκάτσου, τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και την ερμηνεία της Μαρίας Φαραντούρη, τα παιδιά σχημάτισαν εικαστικά έργα τα οποία "ανέβασαν" στον ιστότοπο του σχολείου αλλά και βίντεο το οποίο υπάρχει στο youtube.
Τα έργα εκφράζουν τις ανησυχίες των παιδιών για το περιβάλλον και τον μελλοντικό κόσμο. Απεικονίζουν το έδαφος που «φύτρωνε φλισκούνι» και τη θάλασσα «που γινόταν ευλογία», στο μπαλκόνι του κόσμου που ποτέ δεν θα ξαναβγεί η Περσεφόνη...
Την πρωτοβουλία πήρε ο δάσκαλος στο Ολοήμερο Τμήμα του Δημοτικού Σχολείου Βουκολιών, Ματθαίος Μακαρώνας ενώ το βίντεο έγινε στη διάρκεια του μαθήματος ηλεκτρονικών υπολογιστών με τη βοήθεια του δασκάλου Νίκου Γιαννακάκη.
Οπως εξηγεί ο κ. Μακαρώνας, «μια μέρα τα παιδιά της Γ' τάξης είχαν για μάθημα στο ανθολόγιο το ποίημα του Νίκου Γκάτσου: "Ο εφιάλτης της Περσεφόνης". Με αφορμή το ποίημα συζητήσαμε στο ολοήμερο διάφορα θέματα του χθες και του σήμερα: το μύθο της Περσεφόνης, τα Ελευσίνια μυστήρια, την εναλλαγή των εποχών, τους αρχαιολογικούς χώρους, τον τουρισμό, τα ναυπηγεία και τα διυλιστήρια,την ανεργία, το περιβάλλον. Είδαμε κάποια βίντεο και ακούσαμε το ποίημα μελοποιημένο από τον Μάνο Χατζιδάκι».
Στο μάθημα της μουσικής, ο δάσκαλος μουσικής Ευθύμιος Τσιμπούρης, το έπαιξε στην κιθάρα, έμαθαν τους στίχους και το τραγούδησαν. Αποφάσισαν, τότε, να το "ζωγραφίσουν". Χωρίστηκαν σε ομάδες και κάθε ομάδα ανέλαβε κάποιους στίχους. Συγκέντρωσαν τις ζωγραφιές και με τη βοήθεια του δασκάλου των υπολογιστών, έφτιαξαν το βιντεάκι.
Το εγχείρημά τους είχε, επίσης, την στήριξη του διευθυντή του σχολείου Ιωάννη Γιακουμάκη.
Τώρα, σχεδιάζουν μια παρουσίαση της δουλειάς τους στη γιορτή για το τέλος της σχολικής χρονιάς που θα πραγματοποιηθεί αύριο Πέμπτη 14 Ιουνίου στις 7 το απόγευμα στον χώρο του δημοτικού σχολείου Βουκολιών.
Η ιστοσελίδα του σχολείου όπου παρουσιάζεται η συγκεκριμένη δουλειά είναι: http://olohmerovouk.weebly.com.
Στο youtube το βίντεο βρίσκεται στη διεύθυνση
http://youtu.be/TeaE_srE-b4 και ένας χρήστης του ιστότοπου σχολιάζει:
«Συγχαρητήρια πρωτίστως στα παιδιά και κατά δεύτερον στους άξιους δασκάλους του σχολειού των Βουκολιων για την εξαιρετικά όμορφη εικαστική εργασία τους.
Στους δύσκολους καιρούς που έρχονται χρειαζόμαστε σκεπτομένους νέους με οικολογική και όχι μόνο συνείδηση που θα οικοδομήσουν μια νέα κοινωνία καλύτερη απ' αυτή που τους παραδίδουμε».
(Χανιώτικα νέα - 13/6/2012)

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Ποια ανταγωνιστικότητα;

Στην Ευρώπη των 27 η Ελλάδα βρίσκεται στην 25η θέση σε ανταγωνιστικότητα, σύμφωνα με την έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Η χώρα μας ξεπερνά μόνον τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Με τα μέτρα που έχουν επιβληθεί πώς μπορεί να συντελεστεί ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα;
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 8/6/2012)

Ο δικομματισμός πήρε σύνταξη

Ο δικομματισμός που «βασίλευε» από το 1974 τελειώνει ύστερα από 38 χρόνια! Ο δικομματισμός πρόλαβε και πήρε... σύνταξη, αφού συμπλήρωσε 35ετία. Εμείς, θα προλάβουμε;
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 8/6/2012)

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Ποιητής του κανενός ποιήματος

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΚΚΙΝΑΚΟΥ

Το καλοκαίρι μένουν άναυδοι οι χείμαρροι
κι αυτό το πριονίδι του καιρού
με την παράξενη οσμή, τα δευτερόλεπτα
σιγά-σιγά σαπίζει
Ν.Καρούζος
(Μια δοξασία και η ζωή ολάκερη νομίζω)


Μόνος του καθόταν και απολάμβανε το ποτό του. Μόνος του με την μοναξιά του, στο γνωστό μπαρ της Σαρπηδόνος.
Εσωτερικός, αμίλητος, τεφρώδης, κεντρομόλος, περίφροντις για τα ουσιώδη, άφροντις για τα συμβαίνοντα δίπλα του, γύρω του. Μόνο με τα μέσα του πάλευε. Η παρέα δίπλα μεγάλωνε και κάθε τόσο χρειαζόταν καρέκλα που την προμηθευόταν απ’ το τραπέζι του φίλου μας. Ο μπάρμαν στην είσοδο του μπαρ παρακολουθεί. Σε κάποια στιγμή και ενώ είχε μείνει ακόμα μια καρέκλα στο φίλο μας, πλησιάζει μια κοπέλα και τον ρωτά αν μπορεί να πάρει την άδεια καρέκλα. Σαν κρότοι έβγαιναν απ’ τα στήθια της οι υλακές της νιότης. Ο φίλος την κοιτά αμήχανα, έτσι που να μην μπορεί κανείς να διακρίνει το ναι από το όχι, με ένα βλέμμα απορίας, κατανόησης, αμηχανίας. Την προλαβαίνει ο μπάρμαν με την τελευταία καρέκλα στα χέρια και της λέει ότι δεν επιτρέπεται να πάρει την καρέκλα. Ο φίλος μας παρακολουθεί αδιάφορα, αμέριμνα, νωχελικός και υπερόπτης. Η κοπέλα με θράσος αντιλέγει. Μα αφού η καρέκλα είναι κενή. Νομίζεις, της απαντά. Εδώ κάθεται η σφίζουσα σιωπή. Το μπαρ καλή μου είναι πεντακοσίων ετών. Δεν πουλάει ποτά. Αυτά είναι για την καθημερινότητα, τις συναλλαγές. Την εφορία. Εδώ προστατεύομε τους θαμώνες από τους φωνασκούς να μην τους σπάνε τα κρύσταλλα της αιωνιότητος. Εδώ οι άνθρωποι συνομιλούν με τα αντικείμενα, τους τοίχους. Εδώ μιλούν τα γάργαρα σώψυχα χωρίς λέξεις. Εδώ μεριμνούμε να δουν οι πελάτες μας το ηλιοβασίλεμα χωρίς κτητικότητα, χωρίς λαιμαργία. Μα, δεν φαίνεται από δώ τα ηλιοβασίλεμα! Μα, πώς απολαμβάνεις το ηλιοβασίλεμα; Με τα μάτια; Ποτέ σου δεν πρόκειται να καταλάβεις.
Η νεαρή κοπέλα έμεινε άφωνη, μετέωρη, σκεφτική. Ήταν φοιτήτρια της αρχιτεκτονικής. Ακριβώς μέσα στο θέμα μας. Γιατί εδώ, συνεχίζει ο μπάρμαν, την αισθητική προστατεύομε. Ο μοναχικός φίλος με την άδεια καρέκλα δίπλα του, στην θέση της, συνομιλούσε με τα ένδο, με τα μύχια, με τα ανεπίγνωτα. Με αδιατάραχτη κοπή άνοιγε τρύπες στον ουράνιο θόλο, μην διαταράξει την συμπαντική αρμονία. Ούτε η κουβέντα που αναστάτωσε την παρέα και έγινε θέμα και περιέτρεξε και τα διπλανά τραπέζια τον απασχόλησε, ούτε το κέρασμα του μπάρμαν τοθ ποιητή του κανενός ποιήματος τον συγκίνησε, τον αναπόσπαστο. Μόνο τους θορύβους απ’ την φωτιά που πήραν οι κέδροι πέρα μακριά στη δύση απ’ το ηλιοβασίλεμα άκουγε… Μόνο τα μη των κοριτσιών στην ορμή των ανένδοτων αρσενικών να βγουν στα εμπειρίκεια μπαλκόνια αισθανόταν πέρα μακριά στο κεδρόδασος…
Μια ψελλιστική φωνή, υγρή απ’ το αλκοόλ ακούγεται να λέει με υποβρύχιες λέξεις, στη νεαρή φοιτήτρια. Μην ζητιανεύεις το κάτι, διεκδίκησε τα τίποτα, το τίποτα, δηλαδή το παν. Και τα μπλε της μάτια, άγριες θάλασσες, βούρκωσαν…
(Από τα Χανιώτικα νέα - 6/6/2012)